"საქართველოს ათი ათასობით და ასი ათასობით მოქალაქეს მოვუწოდებთ, 25-ში, 19:00 საათზე თსუ-სთან ვიყოთ ბევრნი"

"ივანიშვილი და კობახიძე ცივი ომის პოზიციაში იმყოფებიან, ამიტომ, მე კობახიძე ასეთი მარტივად მოსაშორებელი არ მგონია"

1787473200

- ექსპრემიერმა ირაკლი ღარიბაშვილმა ციხიდან წერილი გამოაგზავნა და გარკვეული სახის განცხადებები გააკეთა. მან თქვა, რომ მისი ოჯახის უსაფრთხოებას ბიძინა ივანიშვილს აკისრებდა. ასევე თქვა, რომ მიიღო წერილი ივანიშვილის სახელით, რომ მას პოლიტიკაში მოსვლაზე უარი უნდა ეთქვა, სანაცვლოდ კი დაზღვევის სახით კორუფციაში მისი ჩართულობა უნდა ეღიარებინა. რა სახის განცხადებაა?- სიმართლე გითხრა, ამ პროცესში მართლა ვერანაირი დასკვნა ვერ გამოვიტანე. ერთადერთი აზრი გამიჩნდა, რომ როცა ამ სამართლებრივ პროცესს ღარიბაშვილი აჰყვა, როგორც ჩანს, სრულიად სხვა გაგრძელებას ელოდა, ხოლო რეალურად სრულიად სხვა რამ მიიღო. ახლა რომ ეს გააცნობიერა, უკვე ცდილობს, რომ ამ მოცემულობიდან თავი დააღწიოს.- როგორ ფიქრობ, რა სახის გაგრძელებას ელოდა?- არ ვიცი, ალბათ, იფიქრა, რომ უფრო ნაკლებ წელს მიუსჯიდნენ და არ იქნებოდა ეს კორუფციის ბრალდება და ა.შ. ან ივანიშვილისაგან მიიღებდა გარკვეული სახის მხარდაჭერას. ბევრი ვერსია შეიძლება იყოს. ფაქტია, რომ მან სერიოზულად არ აღიქვა ის ფაქტი, რაც მის თავს ხდებოდა. რაც მახსოვს მისი ოჯახის განწყობები, მათ საკმაოდ ოპტიმისტური განწყობები და გამოხმაურებები ჰქონდათ. მე მგონია, რომ ისინიც რაღაც სხვა გამოხმაურებას და გაგრძელებას ელოდნენ.- ფიქრობთ, რომ ღარიბაშვილს ჰქონდა იმედი, როცა ბიძინა ივანიშვილი ამ ამბავს გაიგებდა, მას გამოსარჩლებოდა? ეს რომ არ მოხდა, ხომ არ ფიქრობს ახლა, რომ მისი ყურადღება ამ ფორმით მიიპყროს?- ბევრი ვერსია შეიძლება განვიხილოთ. სავსებით შეიძლება მისი იმედი ჰქონდა. თუმცა ის იყო პრემიერ-მინისტრი და მსგავსი შეცდომა ჩვენ რომ მოგვსვლოდა, კიდევ ხო, მაგრამ ორჯერ პრემიერი იყო და როგორ არ იცის, გადაწყვეტილებები როგორ და სად მიიღება. საკმაოდ ბუნდოვანი და არასერიოზული ამბავია. ამხელა თანამდებობის ადამიანს და ამხელა გამოცდილების ადამიანს, ალბათ, სხვანაირი გამოხატულება უნდა ჰქონოდა. აი, ახლა რასაც ვუყურებ, ცოტა კომიკურიც არის ეს ამბავი. ადამიანების ბედზეა საუბარი, ღარიბაშვილი ახალგაზრდა კაცია და როგორ ანადგურებენ მას ყველა ასპექტში, რა თქმა უნდა, რთულია და მძიმე საყურებელია. თუმცა თავად იყო ამ ყველაფრის გამტარი და მას ეს ყველაფერი უკან დაუბრუნდა. ტრაგიკულია, რადგან ადამიანები არიან და ოჯახებია, ამიტომ ადამიანების ბედს ასე მარტივად არ ვუყურებ. თუმცა, მეორე მხრივაც კომიკურია, იმიტომ რომ ადამიანებს აქ სხვა აზრის გამოტანის საშუალებას არ უტოვებს.- როგორ ფიქრობ, რა გახდა ღარიბაშვილის მოძულების მიზეზი? არსებობს ასეთი ვერსია, რომ თითქოს მან ამერიკელებს გარკვეული სახის ინფორმაცია მიაწოდა ბიძინა ივანიშვილზე. ის არ არის დასანქცირებულთა სიაში და აქედან გამომდინარე, მასთან დაკავშირებით ეჭვები გაუჩნდათ. ანუ ფიქრობ, რომ მსგავს რამეს ღარიბაშვილი გააკეთებდა და რა იქნებოდა მისი მოქმედების მიზანი?- როგორც ვთქვით, ნებისმიერი ვერსია შესაძლოა, არსებობდეს, მათ შორის ეს ვერსიაც. თუმცა, პირველ რიგში, ლაპარაკია ორჯერ პრემიერ-მინისტრზე და ასევე შინაგან საქმეთა მინისტრზე და თავდაცვის მინისტრზე. შიგნით სისტემა როგორ მუშაობს, მან ეს ყველაზე კარგად უნდა იცოდეს. როდესაც რაღაც მოხდება და მერე ისევ მოურიგებლები აღმოჩნდებიან ამ სისტემასთან ეს პირები, აი ესაა ცოტა გაუგებარი. იმ სისტემის ნაწილი და წამყვანი იყო, შიგნით ზუსტად იცოდა ყველაფერი და ასე ადვილად აყირავდა – მით უარესი მისთვის. როგორც უძილაური ამბობს, ევროპელებთან და დასავლეთთან ურთიერთობის გამო დამაკავესო, თუ ღარიბაშვილს მართლა ჰქონდა ფარული კომუნიკაციები დასავლეთთან და არ იცოდა, მისი სისტემა, სადაც თავად მუშაობდა, როგორ მოქმედებს, ეს კიდევ ცალკე პრობლემაა მისთვის.მან ყველაზე კარგად იცოდა, რომ მისი ფარული მოქმედებები შესაძლოა, გახმაურებულიყო. მსგავს რაღაცას ასე მარტივად არ უნდა უყურონ. თუ ლეგალურად არ მოქმედებდნენ, მაშინ რაღას ერჩიან სამართალდამცველებს, თუკი კანონით დაუშვებელ მოქმედებას ახორციელებენ. თუ მიაჩნდა, რომ ქვეყნისთვის ასე იყო საჭირო და ეს ხელისუფლება არასწორ გზაზე იდგა, ვინ უშლიდა ხმამაღლა ესაუბრა და ღიად ემოქმედა ამაზე? არ ვიცი, ეს ყველაფერი ურთიერთწინააღმდეგობრივია.- აფხაზეთში ბენზინის შეტანას და ხელისუფლების განცხადებებს ქვეყანაში ურთიერთგამომრიცხავი პოზიციები და მწვავე დისკუსია მოჰყვა. როგორ ფიქრობ, რა სახის პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა ეს ხელისუფლებისგან და რა მოლოდინი უნდა ჰქონდეს აფხაზეთის მხრიდან ხელისუფლებას? რა არის მისი მოქმედების ლოგიკა?- თეორიულად მე ვუშვებ იმ ლოგიკას, რომ ხელისუფლება უნდა იყენებდეს რაღაც საშუალებებს, რათა წარმოჩნდეს იმ პოზიტიურ როლში, რომ თუნდაც აფხაზეთში მცხოვრებ მოსახლეობას აჩვენო, რომ დღეს სხვა საქართველოსთან გვაქვს საქმე. შეიძლება ამ ლოგიკას გავყვეთ. ვიცით, რომ აფხაზები ჩვენთან ჯანდაცვის სერვისებით სარგებლობენ. ჩავთვალოთ, რომ ესეც აი ამ პოზიტიური პოლიტიკის ნაწილი იყოს. რაღაც მომენტში ამ პოლიტიკის მომხრეც ვიყო, მაგრამ აქ სადავო ელემენტები არ უნდა შედიოდეს. უფასო ჯანდაცვა სახელმწიფოს პოლიტიკაა, კი ბატონო, მაშინ აქ რა შუაშია ბიზნესი? ეს უნდა იყოს სახელმწიფოს აქტიურობა. როგორც მთელს მსოფლიოშია მიღებული, რაშიც საქართველოსაც მიუღია მონაწილეობა, მაშინ ეს საწვავიც ჰუმანიტარული მიზნით უნდა მიგვეწოდებინა. ხომ არსებობს საერთაშორისო ორგანიზაციები, რომელთაც შეუძლიათ წყლის, საკვების, მედიკამენტების შეტანა, ასევე შეეძლოთ ბენზინის გაგზავნაც. რომ იყოს ბიზნესის მხრიდან ესეც რაღაც კამპანიის ნაწილი, აქაც შეგვეძლო ლოგიკა დაგვეჭირა. ამას გარდა, ძალიან მნიშვნელოვანია, რანაირად აღიქმება, ფორმალურ საბუთებში როგორ არის ოკუპირებული აფხაზეთი დანახული. ჰაერზე ხომ არაა ეს ყველაფერი, 5 კილო შაქარი ხომ არაა, ასე გადააწოდო. იქ ინვოისები იწერება, ფორმალობა და საბუთებია საჭირო. იქ ოკუპირებულ ხელისუფლებას ე.წ. საგადასახადო სისტემა და კონსტიტუცია აქვს. ჩვენი სისტემა არ მოქმედებს იქ. შესაბამისად, ჩნდება კითხვა: ამ საბუთომანიაში როგორ არის აღქმული საქართველოს მხრიდან თავისი ერთი რეგიონი? აჭარაში რომ ჩაიტანო, რა პრობლემაა. საქართველო აფხაზეთს სამართლებრივ ჭრილში ისევე განიხილავს, როგორც თავის რეგიონს. ჰუმანიტარული ტვირთის დროს აუცილებელია ადგილობრივების მადლიერებაც. ჩვენს შემთხვევაში ეს მადლიერებაც არ არის.- ოპოზიციაში არსებობს ასეთი განწყობა და ინფორმაცია, რომ შესაძლოა შემოდგომაზე პრემიერი ირაკლი კობახიძე გადადგეს და ბიძინა ივანიშვილმა ის შეცვალოს. საგარეო პოლიტიკასთან დაკავშირებით და ამერიკასთან ურთიერთობის დალაგების კუთხით თუ არ გამოიკვეთა რეალური კონტურები, მაშინ კობახიძე წინამორბედების ბედს გაიზიარებს. როგორ ფიქრობ, ამის ალბათობა ან პოლიტიკურად ნიშნები არსებობს?- მე არ ვფიქრობ, რომ ბიძინა ივანიშვილი ასე ხელაღებით ვერ აკონტროლებს პრემიერ კობახიძეს. შესაძლოა, კობახიძე რაღაცებში ფარულად და დამოუკიდებლად მოქმედებდეს, მაგრამ მთავარი წყარო მაინც ივანიშვილია. თუკი ის ივანიშვილისთვის მიუღებელ გადაწყვეტილებებს იღებს, მაშინ რა დიდი მოწადინება უნდა? ბიძინას ერთი გამოსვლა უნდა და ის თავის ადგილს მიუჩენს. რადგან ეს ყველაფერი ასე არ არის, მიიჩნევა, რომ ეს ივანიშვილის ნებაა. მაშინ კობახიძეს ივანიშვილი უნდა ჰყავდეს დაპატიმრებული, ჩაკეტილი, რისი ალბათობაც არ არსებობს. მე სულ ვამბობდი ასევე, რომ ირაკლი კობახიძის მოშორება ასეთი მარტივი არ არის. მან ამისთვის მთელი ეს პერიოდი იმუშავა. ივანიშვილისთვის საყრდენი ძალები მან ჩამოაშორა, ძალიან ბევრი ანტაგონიზმი გააჩინა კობახიძემ ივანიშვილის მიმართ, როგორც ქვეყნის შიგნით, ასევე მის გარეთ. წილი ადამიანებისა, რომლებიც ბიძინა ივანიშვილის მიმართ დადებითად იყვნენ განწყობილები, კობახიძის მეშვეობით მის მიმართ დამოკიდებულებები შეცვლილია. ამიტომ, თუკი ბიძინას სადმე რამე პრობლემა აქვს, ეს არის მისი გადაწყვეტილებები და შეხედულებები, მეორეს მხრივ კი – კობახიძის ნამოქმედარი. ეს წლები მე მგონია, რომ ივანიშვილი და კობახიძე ცივი ომის პოზიციაში იმყოფებიან. ამიტომ, მე კობახიძე ასეთი მარტივად მოსაშორებელი არ მგონია, როგორც ეს ბევრს ჰგონია.- ჩვენ ბოლო დროს ხშირად ვხედავთ რუსეთის მხრიდან წამოსულ განცხადებებს საქართველოს ხელისუფლებასთან თანამშრომლობის მზაობის შესახებ. მართალია, ხელისუფლება ამაზე პასუხობს, რომ ოკუპირებული ტერიტორიების პირობებში გამორიცხულია პოლიტიკური და დიპლომატიური თანამშრომლობა რუსეთთან, თუმცა ოპოზიცია ამის პარალელურად აქცენტს ხელისუფლების ბოლო დროს ქმედებებსა და განცხადებებზე აპელირებს. მათ შორის, კობახიძის მიერ გეორგიევსკის ტრაქტატის შესახებ გაკეთებულ განცხადებებზე. რა სახის დისკუსიას ვადევნებთ თვალს?- მე მართლა ვერ ვიგებ, რას ემსახურება 2026 წელს გეორგიევსკის ტრაქტატის შეფასება, საერთოდ რა შუაშია. სახელმწიფოებრივ დონეზე ეს ყველაფერი რას ემსახურება, გაუგებარია. თან ამაზე საუბარს პრემიერის და ხელისუფლების მხრიდან კამპანიური ხასიათი აქვს, საერთოდ გაუგებარია ჩემთვის. აქ ვერცერთ კონტექსტში დადებით თეორიებს ვერ ვხედავ. ის, რომ რუსეთს საქართველოსთან დაკავშირებით არასდროს ჰქონია დადებითი მიზანი, არც საერთოდ სადავო არასდროს ყოფილა, მით უმეტეს ორჯერადად საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ. ამის ფონზე რუსეთის პოზიტიური სარეკლამო აგენტები გახდნენ საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლები – სრულიად გაუგებარი და მიუღებელია.- ბოლო დროს სააკაშვილის განცხადებებზე, მის და ოპოზიციის სხვა ლიდერების დაპირისპირებაზე მინდა გკითხო. ბოლო დღეებში მას ნიკა გვარამიამაც უპასუხა. ის ოპოზიციას უმოქმედობაში ადანაშაულებს. როგორ ფიქრობ, ამ სიტუაციაში და ამ მდგომარეობაში ახლა ოპოზიციას რისი ძალა შესწევს და რა მოლოდინი გაქვს? რას უკავშირდება ეს დაპირისპირებები?- ამ ოპოზიციას მე ეჭვი მაქვს, რომ ხელისუფლებასთან ბრძოლის რაიმე პრაქტიკული რესურსი გააჩნდეს. ამიტომაც, დანარჩენი ბრძოლა, ჩემი გადასახედიდან, არის თვითაქტუალიზაციისთვის. პრინციპში, საზოგადოება რასაც ითხოვს პოლიტიკური რეალითის სახით, იმასაც იღებს. ამ ყველაფერს ესენი უმკლავდებიან, საზოგადოებას აწვდიან ამ პროდუქტს. თუ ვინმეს სტატუს-კვოს შეცვლა შეუძლია, ეს არის ბიძინა ივანიშვილი. თუ უფრო ცუდ რამეს გააკეთებს, ამ შემთხვევაში შესაძლოა, პოლიტიკურად გააქტიურდეს პროცესი. დანარჩენი – მისი ოპონენტები ცდილობენ თვითაქტუალიზაციას და გადარჩენის რეჟიმში ყოფნას და აი, ამ რეალითი შოუებით თვითგადარჩენას ცდილობენ.Front News

"სანამ იარაღს პირში არ ჩამჩრიდა, მანამდე ვერ მიმორჩილებდა და ასეთ მდგომარეობაში მაუპატიურებდა... მისმა ნათესავებმაც მისივე ჩარევით გამაუპატიურეს"

1784191546

გაუპატიურების საქმეს (სისხლის სამართლის კოდექსის 137-ე მუხლი) იძიებს შინაგან საქმეთა სამინისტროს სამეგრელო-ზემო სვანეთის პოლიციის დეპარტამენტი.ორი, ერთმანეთისგან დამოუკიდებელი წყარო გვეუბნება, რომ პოლიციამ უკვე დაკითხა ის ადამიანები, რომლებმაც, შესაძლოა, ამ ისტორიის შესახებ რამე იცოდნენ.რადიო თავისუფლების ინფორმაციითვე, გამოძიება დაახლოებით ერთი თვის წინ, სოციალურ ქსელში გავრცელებული ვიდეომიმართვების საფუძველზეა დაწყებული.სწორედ ერთი თვის წინ დაუკავშირდა გამომძიებელი 43 წლის ნატა ვიბლიანს, ქალს, რომელიც ამბობს, რომ 90-იან წლებში, რამდენიმე წლის განმავლობაში, მას სისტემატურად აუპატიურებდა თანასოფლელი, სრულწლოვანი კაცი. ამ კაცის გარდა, ნატა ვიბლიანი გაუპატიურებაში ბრალს კიდევ სამ თანასოფლელს სდებს.ვიდეომიმართვებით დაწყებული საქმენატა ვიბლიანის ვიდეომიმართვები სოციალურ ქსელში დაახლოებით სამი თვის წინ გამოჩნდა. ემიგრანტი ქალი ჰყვებოდა, რომ 1990-იან წლებში, სვანეთში, სოფელ სგურიშში, სადაც ის ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა, სისტემატური სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი იყო. ქალი ღიად ასახელებს იმ კაცების ვინაობას, რომლებმაც მისი თქმით, მასზე ბავშვობისას იძალადეს.ამ ჩანაწერებს არაერთგვაროვანი გამოხმაურება მოჰყვა - სოციალური ქსელების მომხმარებლების ნაწილი გამოძიების დაწყებას, ქალის უფლებების დაცვას, სამართლიანობის აღდგენას მოითხოვს. ისინი ნატა ვიბლიანის მხარდამჭერ, სოლიდარობის გამომხატველ ვიდეომიმართვებსაც ავრცელებენ.ნაწილს კი მიაჩნია, რომ ქალი ყოფილი თანასოფლელების რეპუტაციის შელახვას ცდილობს და ვიდეოების კომენტარებში მას შეურაცხმყოფელი სიტყვებით მიმართავს.„მაუპატიურებდა ბოსელში, სახლში, მინდორში“ - ნატა ვიბლიანის ნაამბობინატა ვიბლიანს რადიო თავისუფლება პირველად რამდენიმე დღის წინ, საზღვარგარეთ დაუკავშირდა. ის წლებია, ემიგრაციაში ცხოვრობს. ჰყავს შვილი და სამი თვის შვილიშვილი.გვეუბნება, რომ ამ 35 წლის განმავლობაში, არ ყოფილა დღე, როდესაც მის თავს გადამხდარ ამბავზე არ უფიქრია: „როცა ძალა მოვიკრიბე, როცა რაღაც ცოდნაც დავაგროვე, გავბედე და ვთქვი, იმ ხალხის დასასჯელად კი არა, სამართლიანობის აღსადგენად“, - ამბობს ნატა ვიბლიანი.ქალს უჭირს დააზუსტოს კონკრეტული წლები, როცა მისი თქმით, თანასოფლელი კაცი - ნათლიის ძმა, მასზე სექსუალურად ძალადობდა:„4 კლასის განათლება მაქვს. ნათლად მახსოვს ფაქტები, მაგრამ წლების დასახელება მიჭირს. მამაჩემის გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ დაიწყო ეს ჯოჯოხეთი. მამას წლისთავის მერე, რამდენიმე დღეში. მამა 7 წლის ასაკში ჩამაკვდა ხელებში და ოთხი და-ძმა დავრჩით, დედაჩემის ამარა“.ნატა ვიბლიანი ამბობს, რომ კაცმა ის პირველად საქონლის სადგომში გააუპატიურა:„ძროხას ვწველიდი, იქ შემოვიდა. თავზე გადამისვა ხელი, ნუ გეშინიაო... ტკივილისგან გავითიშე, რამდენი ხანი ვეგდე იმ ბოსელში, იმ მდგომარეობაში, არ მახსოვს. გონზე რომ მოვედი, ეს ადამიანი იქ აღარ იყო. დამტოვა და გაიქცა“...ნატა ვიბლიანი ჰყვება, რომ იმ დღის შემდეგ, მასზე ძალადობა სისტემატური გახდა, მათ შორის, იარაღის მუქარით:„დაუმორჩილებელი ბავშვი ვიყავი, სანამ იარაღს არ აიღებდა და პირში არ ჩამჩრიდა პისტოლეტის ლულას, მანამდე ვერ მიმორჩილებდა და ასეთ მდგომარეობაში მაუპატიურებდა. ჩემს უმცროს ძმებს უშვერდა იარაღს და ამბობდა, რომ ხმას თუ ამოვიღებდი, იმათ დახოცავდა“.ქალი არამხოლოდ გაუპატიურებაზე არამედ ძალადობისა და დაშინების სხვა ეპიზოდებსაც ჰყვება:„ცხენზე გამომაბა და სადაც ზაფხულობით, საბალახოდ გადაგვყავდა საქონელი, იქამდე მათრია ცხენზე მიბმული, რომ ვინმესთვის არ მეთქვა სიმართლე“.ნატა ვიბლიანის მონათხრობით, ის 14 წლის იქნებოდა, როდესაც დაორსულდა და ბავშვი ნაადრევად გააჩინა:„ვიცი, რომ ცოცხალი დაიბადა, დავინახე და ხმაც გავიგე, ჩემი ინფორმაციით, ექიმი, რომელმაც მამშობიარა, ცოცხალი აღარაა. მახსოვს დიალოგი, ექიმმა როგორ იკითხა ბავშვზე, რა ვუყოთო და ის [კაცი, რომელიც ნატა ვიბლიანის თქმით, მასზე სექსუალურად ძალადობდა] პასუხობდა, მოკალითო. ბავშვს რა ბედი ეწია, არ ვიცი“.43 წლის ქალი ამბობს, რომ სოფელ სგურიშში, როგორც მისმა ოჯახის წევრებმა და ნათესავებმა, ისე სხვა თანასოფლელებმა იცოდნენ, რომ მასზე სექსუალურად ძალადობდნენ, თუმცა ამბობს, რომ თანასოფლელები, მათ შორის, საკუთარი გვარიც წარმომადგენლებიც მას ადანაშაულებდნენ: "[ვიბლიანებთან] ნათლობის სუფრაზე მივედი, გამოვიდნენ, თუკი რამე სალანძღავი სიტყვა იყო, ყველაფერი მეძახეს. ეზოში ბავშვები იყვნენ და ბავშვებმა ქვების სროლით გამომაცილეს".ნატა ვიბლიანის თქმით, 1990-იანი წლების შუაში, ზუგდიდის სამხარეო პოლიციას მიმართა მისმა ბაბუამ, დედის მამამ, თუმცა, საქმის გამოძიება მალევე შეწყდა:„ექსპერტიზაც ჩამიტარეს მაშინ. მაგრამ ამ ადამიანს ნაცნობები ჰყავდა პოლიციაში და ძალიან ბევრი რამ მიიჩქმალა. დაახლოებით ერთ კვირაში, ისევ ჩემმა ოჯახმა, საჩივარი უკან გამოიტანა და ასე დასრულდა ეს საქმე“."რადიო თავისუფლებამ" შინაგან საქმეთა სამინისტროსგან გამოითხოვა 1990-იან წლებში დაწყებული გამოძიების შესახებ ინფორმაცია. უწყებისგან პასუხი ჯერ არ მიგვიღია.გარდა იმ კაცისა, რომელიც ნატა ვიბლიანის თქმით, მასზე სისტემატურად ძალადობდა, ქალი ამბობს, რომ ის იმავე პერიოდში გააუპატიურა კიდევ სამმა კაცმა:„სამივენი ამ კაცის ნათესავები არიან. მათ სწორედ მისი ჩარევით გამაუპატიურეს, მისი სიბინძურის დასაფარად, რომ ხმა ვერ ამომეღო ვერასდროს, როგორც ქალს, რომ ვერასდროს მეთქვა, რომ მე ამდენმა კაცმა გამაუპატიურა“.ნატა ვიბლიანი ამბობს, რომ ის და მისი ოჯახი, მოგვარეების ნაწილის ზეწოლის გამო იძულებული გახდა სოფლიდან 1990-იანი წლების ბოლოს გადასახლებულიყო:„ნოდარიშარები შეგროვდნენ და გადაწყვიტეს, რომ ჩვენი იქ ცხოვრება აღარ შეიძლებოდა, მოგვცეს 22 ათასი ლარი [სოფელში არსებული სახლის სანაცვლო თანხა] და დედასთან და და-ძმებთან ერთად წავედით ზუგდიდში. სოფელში ძალიან კარგი სახლი დავტოვეთ და ზუგდიდში აღმოვჩნდით გაუსაძლის პირობებში. მაშინ ჯერ კიდევ არასრულწლოვანი ვიყავი, მქონდა თვითმკვლელობის მცდელობაც, მაგრამ გადავრჩი.როგორც კი გამოვკეთდი და ძალა მოვიკრიბე, წავედი სახლიდან ქუთაისში და იმის შემდეგ ჩემი ოჯახის წევრებს აღარ გავკარებივარ, აღარც დედმამიშვილებს, არც დედას და არავის. როცა მჭირდებოდა, მაშინ არავინ დამიდგა გვერდში, არც დედაჩემი.ჩემი შვილი ისე გახდა 7 წლის, რომ ნათესავებთან კავშირი არ მქონია. მართალია, შემდეგ აღვადგინე ურთიერთობა, მაგრამ ისე მექცეოდნენ, თითქოს მე ვიყავი დამნაშავე და ამიტომ აღარ მინდა არავისთან ურთიერთობა“.„პირველ რიგში, მოვითხოვთ გამოკითხვას“ - საქმეში ადვოკატი ჩაერთონატა ვიბლიანის ინტერესებს იურისტი მარიამ ბარსონიძე დაიცავს. 15 ივლისს მან უკვე მიმართა შინაგან საქმეთა სამინისტროს, საქმეს კი დაერთო მისი, როგორც ადვოკატის, ორდერი.მარიამ ბარსონიძე რადიო თავისუფლებასთან საუბრისას ამბობს, რომ პირველ რიგში, ის საგამოძიებო უწყებისგან მოითხოვს ნატა ვიბლიანის გამოკითხვას. ის უკვე ესაუბრა საქმის გამომძიებელს„დეტალურად უნდა მოხდეს იმ საზარელი ფაქტების აღწერა, რის შესახებაც ნატა ვიბლიანი ჰყვება. ამის შემდეგ მას აუცილებლად უნდა მიანიჭონ დაზარალებულის სტატუსი და მას, როგორც დაზარალებულს და მე, როგორც დაზარალებულის ადვოკატს, გვექნება სრული უფლება, რომ საქმის მასალებს გავეცნოთ სრულყოფილად“.ადვოკატი უკვე ესაუბრა გამომძიებელს:„ჯერჯერობით, არ მაქვს ინფორმაცია, როდის იგეგმება მისი გამოკითხვა, თუმცა, ეს ცოცხალი პროცესია და ხაზზე ვარ გამომძიებელთან“, - ამბობს მარიამ ბერსონიძე.რა შანსია, რომ 35 წლის შემდეგ გამოძიება სავარაუდო დანაშაულის კვალზე გავიდეს?შესაძლებელია თუ არა, რომ სამი ათწლეულის შემდეგ, პასუხი მოეთხოვოს ადამიანს დანაშაულისთვის, რომლის მსხვერპლიც, სავარაუდოდ, 14 წელს მიუღწეველი ბავშვი იყო?დღეს საქართველოს სისხლის სამართლის კანონმდებლობა არასრულწლოვანის მიმართ ჩადენილი რიგი სექსუალური დანაშაულებისთვის ხანდაზმულობის ვადას აღარ ითვალისწინებს.1990-იან წლებში, სავარაუდოდ ჩადენილი დანაშაულის შემთხვევაში, მნიშვნელოვანია, დადგინდეს დანაშაულის [დანაშაულის ბოლო ეპიზოდის] ჩადენის ზუსტი დრო, მისი სამართლებრივი კვალიფიკაცია, იმ პერიოდში მოქმედი კანონი და ისიც, თუ რა გავლენა შეიძლება ჰქონდეს მოგვიანებით მიღებულ საკანონმდებლო ცვლილებებს.„2020 წლიდან შეიცვალა კანონი და არასრულწლოვანის მიმართ ჩადენილ სქესობრივ დანაშაულებს ხანდაზმულობის ვადა აღარ ეხებათ. თუკი 2020 წლისთვის არ იყო გასული კონკრეტული ხანდაზმულობის ვადა, თავდაპირველად 25 წელი და შემდგომ, 2018-ში შეცვლილი კანონით - 30 წელი, ეს ნიშნავს რომ ნატა ვიბლიანის საქმეს ხანდაზმულობის ვადა აღარ ეხება“, - ეუბნება რადიო თავისუფლებას მარი ვარამაშვილი, ორგანიზაცია „საფარის“ იურისტი. ის სწორედ იმ გოგოებისა და ქალების ინტერესებს იცავს, რომლებიც წლების წინ გახდნენ სქესობრივი დანაშაულის მსხვერპლები და მხოლოდ ახლაღა გადაწყვიტეს ამაზე ხმამაღლა საუბარი:„ეს არ არის ახალი ამბავი, როდესაც ქალები წარსულში, წლების წინ მომხდარი დანაშაულების შესახებ იწყებენ საუბარს. ასეთ დროს ძალიან მნიშვნელოვანია, პროცესში თავად დაზარალებულის ჩართულობა.ამ ეტაპზე, რასაც ვხედავთ, გამოძიება ძალიან შაბლონურადაა დაწყებული. პირველ რიგში, გამოძიება რითაც უნდა დაინტერესდეს, ეს არის დაზარალებულის დროული გამოკითხვა... [უნდა] გამოიკითხოს ყველა ის ადამიანი, ვინც შესაძლოა რაიმე მნიშვნელოვან ინფორმაციას ფლობდეს.ცხადია, საქმეზე, შესაძლოა, დადგეს შედეგი და ასეთ საქმეებზე დამდგარა კიდეც, მთავარია, ეფექტიანი და ყოველმხრივი გამოძიება. მნიშვნელოვანია, რომ ჩატარდეს ქალის ფსიქოლოგიური ექსპერტიზა, რათა ეს მტკიცებულებაც არსებობდეს. ძალიან მნიშვნელოვანია გამოძიებამ გამოითხოვოს არქივიდან ძველი საქმის მასალები. თუკი ეს მასალები არსებობს, ეს უკვე ძალიან მყარი მტკიცებულება იქნება წარსულში ჩადენილი დანაშაულისა. შესაძლოა, მხოლოდ დაზარალებულის ჩვენებითა და ამ მტკიცებულებითაც კი მოხდეს ბრალის წარდგენა“, - ამბობს მარი ვარამაშვილი რადიო თავისუფლებასთან საუბრისას.ნატა ვიბლიანის ინტერესების დამცველს მარიამ ბარსონიძეს მიაჩნია, რომ 43 წლის ქალის საქმე არა მხოლოდ გამოძიების კუთხითაა მნიშვნელოვანი, ის მნიშვნელოვანია იმ ქალებისთვისაც, რომლებიც წლებია დუმან მათ მიმართ ჩადენილი დანაშაულების შესახებ:„ვთვლი, რომ ეს საქმე ბევრი ქალის გზას გახსნის. შესაბამისად, მხოლოდ გამოძიებისა და მისი ხანდაზმულობის კუთხით არ უნდა შევხედოთ ამ საქმეს. საქმეს უნდა შევხედოთ საზოგადოებრივი ინტერესის კუთხითაც.ნატა ვიბლიანის საქმეში არაერთი და ძალიან მძიმე ეპიზოდებია. პირდაპირ გეტყვით, ეს არის ძალიან რთული საქმე და დიდი ალბათობით, შსს მიიღებს გადაწყვეტილებას, რომ აქტიურად აწარმოოს სწორედ ის საგამოძიებო მოქმედებები, რაც შედეგამდე მიიყვანს გამოძიებას. ჩემი პირდაპირი მიზანია, რომ აუცილებლად გამოიკვეთოს დამნაშავეთა წრე და კანონის სრული სიმკაცრით დაისაჯოს თითოეული მათგანი“, - უთხრა რადიო თავისუფლებას მარიამ ბარსონიძემ.ნატა ვიბლიანი რადიო თავისუფლებას ეუბნება, რომ მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოდან შორსაა, თავს უსაფრთხოდ მაინც არ გრძნობს და ამ ამბის გახმაურების გამო, ანგარიშსწორების ეშინია:"მე სვანეთის ხუთი გვარი ვამხილე. ხუთი გვარი მემტერება და მომდევს და რომელი გამისწორდება, არ ვიცი. ახლა, მართალია საქართველოში არ ვარ, მაგრამ არც აქ ვგრძნობ თავს უსაფრთხოდ. განსაკუთრებით, ბოლო დღეებია, მას შემდეგ, რაც ამ ამბით ჟურნალისტებიც დაინტერესდნენ. ველოდები, რომ სახლის პატრონი, სადაც ვცხოვრობ, მოვიდეს, რომ მასთან ერთად გავიდე მაღაზიაში, რომ სახლისთვის ელემენტარული რაღაცები ვიყიდო. 4 დღეა, საერთოდ არ გავსულვარ გარეთ“, - უთხრა მან "რადიო თავისუფლებას" 14 ივლისს.წლების შემდეგ გამოვლენილი და პასუხისგებაში მიცემული დამნაშავეები"რადიო თავისუფლების" არქივი ინახავს არაერთ სტატიას, როდესაც ქალებმა წლების, მათ შორის, 25 წლის შემდეგ გადაწყვიტეს ოჯახის წევრებისა თუ ოჯახის ახლობლების მხრიდან, მათ მიმართ, ბავშვობაში ჩადენილი სქესობრივი დანაშაულების შესახებ საუბარი და ათწლეულების გასვლის შემდეგ, დამნაშავეებს სასამართლომ გამამტყუნებელი განაჩენებიც გამოუტანა.თბილისის საქალაქო სასამართლომ, 2022 წელს დამნაშავედ ცნო კაცი, რომელიც 25 წლით ადრე, მცირეწლოვან გერზე, წლების განმავლობაში ძალადობდა.მათ შორის, 2024 წლის 15 თებერვალს, თბილისის საქალაქო სასამართლომ დამნაშავედ ცნო კაცი, რომელიც წლების წინ სექსუალურად ძალადობდა მცირეწლოვან დის შვილებზე და მას თავისუფლების 20 წლით აღკვეთა მიუსაჯა. დებმა ამ ძალადობაზე ხმამაღლა ლაპარაკი სამართალდამცველებთან 30 წლის ასაკში შეძლეს.ივლისის დასაწყისში, სასამართლომ დამნაშავედ ცნო მამა, რომელიც წლების წინ, არასრულწლოვან შვილზე ძალადობდა სექსუალურად. გოგომ ამ დანაშაულზე საუბარი მხოლოდ მას შემდეგ მოახერხა, რაც სრულწლოვანი გახდა. კაცს 6 ივლისს სასამართლომ თავისუფლების 8 წლით აღკვეთა მიუსაჯა.

ანა ბუჩუკური - მმართველ რეჟიმს ქვეყნის საერთაშორისო იზოლაციის მიღწევა სურს

1779625622

– თქვენ დღეს სასამართლოში იმყოფებოდით თქვენი პარტიის ლიდერის საქმესთან დაკავშირებით. ხომ ვერ მეტყოდით მოკლედ, რას ეხება ეს საქმე და რამდენად სიმბოლურად ასახავს იმას, რაც ახლა საქართველოში ოპოზიციური ძალების თავს ხდება?– დარწმუნებული ვარ, უკვე იცით, რომ დღეს თითქმის ყველა ოპოზიციური ლიდერი ან ციხეშია და სისხლისსამართლებრივ დევნას განიცდის, ან ემიგრაციაში იმყოფება. მსგავსი რამ საქართველოში ადრე არასდროს მომხდარა! არასდროს!ჩვენი პარტიის ლიდერს, გიორგი გახარიას, რომელიც ამ ქვეყნის ყოფილი პრემიერ-მინისტრია, ამჟამად ორ სისხლის სამართლის საქმეზე აქვს ბრალი წარდგენილი. თუმცა, ვერ ვიქნებით დარწმუნებულები, რომ კიდევ რაიმეს არ დაუმატებენ. რაც შეეხება იმ ორ ეპიზოდს, რომლებშიც მას ახლა ადანაშაულებენ, ორივე 2019 წელს მოხდა. ამის შემდეგ პარტია „ქართულმა ოცნებამ“ ის პრემიერ-მინისტრად წარადგინა. ანუ მაშინ ის დამნაშავე არ იყო, ახლა კი, როცა ოპოზიციაშია, დამნაშავე გახდა. ეს არის უმარტივესი მაგალითი იმისა, თუ როგორ გამოიყურება სინამდვილეში პოლიტიკური დევნა. რეალურად, გახარიას საქმე ერთადერთია, რომელზეც ბიძინა ივანიშვილმა – ვინც ამ ქვეყანაში გადაწყვეტილების მიმღები ერთადერთი და რეალური პირია – საჯაროდ, პირდაპირ და ხმამაღლა გააჟღერა მუქარა.საქმე, რომლის განხილვასაც ჩვენ, პარტიის წარმომადგენლები, დღეს დავესწარით, მხოლოდ გახარიას არ ეხება. ის უაღრესად სახიფათოა საქართველოს ეროვნული ინტერესებისთვის. რატომ? იმიტომ, რომ გახარიას სისხლისსამართლებრივი ბრალდება წარედგინა იმ გადაწყვეტილებების გამო, რომლებიც შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტზე ყოფნისას მიიღო და მან საქართველოს მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე, სოფელ ჩორჩანაში, პოლიციის საგუშაგო განათავსა. ანუ, მარტივად რომ ვთქვათ, მას „ბრალად“ ედება საქართველოს ტერიტორიის დაცვა.უფრო მეტიც, გახარიას წინააღმდეგ აღძრულ ამ სისხლის სამართლის საქმეს ახლა ოკუპანტები იყენებენ. რუსეთის მარიონეტულმა რეჟიმმა საჯაროდ განაცხადა – რაკი ქართული მხარე ახლა სისხლისსამართლებრივად დევნის და გამოძიებას აწარმოებს საკუთარი ყოფილი შინაგან საქმეთა მინისტრის წინააღმდეგ, ეს მათთვის იმედის მომცემი ნიშანია. ისინი მოითხოვენ, რომ საქართველოს პოლიციის საგუშაგო გაუქმებულ იქნეს. ასე რომ, ეს საქმე მხოლოდ გახარიას არ ეხება. ეს აძლევს საფუძველს რუსულ მხარეს, კრემლს, მოითხოვოს საქართველოს ტერიტორიაზე საქართველოს პოლიციის საგუშაგოს აღება. თუკი რამეს ჰქვია სახელმწიფო ღალატი, აი, ეს არის ღალატი. ამ საქმის განხილვას ჩვენ თბილისის საქალაქო სასამართლოში დავესწარით.– თქვენ აღნიშნეთ, რომ ყველა ოპოზიციონერი ან ემიგრაციაშია, ან ციხეში. როგორ გრძნობთ თავს? თქვენს უსაფრთხოებასაც ემუქრება საფრთხე?– ამას ყველანი ვგრძნობთ. თუმცა, მე შემიძლია ამ რეალობასთან ერთად ცხოვრება. აქ (პარტიაში) ვარ არამხოლოდ იმიტომ, რომ კარგი მეგობრები მყავს, არამედ იმიტომაც, რომ მჯერა იმის, რასაც ვაკეთებ. მწამს როგორც ჩემი საქმის, ისე იმ ადამიანების, ვისთან ერთადაც ამას ვაკეთებ – ისინი სწორი ადამიანები არიან. ამ გუნდთან - გიორგი გახარიასთან ერთად, უკვე დაახლოებით ათი წელია ვმუშაობ. ჩემი ოჯახიც მხარს უჭერს ჩემს საქმიანობას, რადგან ისეთი ოჯახიდან ვარ, რომელიც ოპოზიციაში იყო „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“, ანუ სააკაშვილის მმართველობის დროსაც. ასე რომ, გარკვეულწილად, ჩვენ ამას მიჩვეულები ვართ.– ინტერვიუმდე ახსენეთ, რომ საქართველოში მოვლენები საკმაოდ სწრაფად იცვლება და ხანდახან ყველაფრისთვის თვალის მიდევნება რთულია. შეგიძლიათ მოიყვანოთ რაიმე მაგალითი?– თუ ევროკავშირში ინტეგრაციის პროცესზე ან ნატოში გაწევრიანებისკენ საქართველოს სწრაფვაზე ვისაუბრებთ – როგორც უკვე აღვნიშნე, წლების განმავლობაში ვმუშაობდი საჯარო სამსახურში და მჭიდროდ ვიყავი ჩართული იმ მრავალ რეფორმაში, რომელიც საქართველომ გაიარა. სულ რაღაც ხუთი წლის წინ, საქართველო ლიდერი იყო არამხოლოდ „ასოცირებული ტრიოს“ ქვეყნებს შორის და რეგიონულ კონტექსტში, არამედ საქართველო აღმოსავლეთ ევროპის ნაწილად მოიაზრებოდა. მახსოვს ისეთი საერთაშორისო ლიდერები, როგორებიც არიან ნატოს გენერალური მდივანი, ევროკავშირის ხელმძღვანელები თუ წევრი ქვეყნების ლიდერები, რომლებიც ხმამაღლა მიესალმებოდნენ იმას, თუ რამდენს მიაღწია საქართველომ დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ და რამდენად წინ წავედით.თუმცა, ბოლო ორი-სამი წლის განმავლობაში მოხდა არამხოლოდ ევროინტეგრაციისა და აღმოსავლეთ ევროპული პროცესებისგან ზურგის შექცევა, არამედ ზოგადი სიტუაციის მკვეთრი გაუარესება. საუბარია ადამიანის უფლებებზე, ძალადობის ზრდაზე, მედიაზე. ჩვენ ვეღარც კი ავუდივართ, ვეღარც კი ვეწევით ამ ყველაფრისთვის თვალის დევნებას. ამიტომ, ჩვენს საერთაშორისო პარტნიორებსაც კი ძალიან უჭირთ იმის გაგება, თუ როგორ გაუმკლავდნენ ამ ვითარებას. ხუთი წლის წინ ჩვენ ლიდერი ქვეყანა ვიყავით და ყველას ვეამაყებოდით. ახლა კი...– ევროპელ და საერთაშორისო პარტნიორებზე საუბრისას მინდა გკითხოთ – რას მოელოდით ამ სიტუაციაში ევროკავშირისგან? რა უნდა გააკეთოს მან, რომ დაეხმაროს საქართველოს კვლავ უფრო დემოკრატიულად ჩამოყალიბებაში? საერთოდ თუ არის შესაძლებელი რაიმეს გაკეთება?– ეს მილიონდოლარიანი კითხვაა! [იცინის.] სულ პირველი და უმთავრესი პრიორიტეტი, რის ხაზგასმასაც ჩვენ ყოველთვის ვცდილობთ პარტნიორებთან საუბრისას, არის ის, რომ მიუხედავად ამჟამინდელი მმართველი პარტიის თავდასხმებისა, მიუხედავად ყველა იმ განცხადებისა, რომელიც მიზანმიმართულად არის მიმართული ევროკავშირისა და დასავლეთის წინააღმდეგ – მიუხედავად ამ ყველაფრისა, გთხოვთ, შეინარჩუნოთ საქართველო ევროკავშირის დღის წესრიგში და არ დაივიწყოთ იგი. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ეს ჩვენი ქვეყნის საერთაშორისო იზოლაციას ნიშნავს. დარწმუნებული ვარ, კარგად აცნობიერებთ – იზოლაცია ნიშნავს მომავალი ათწლეულების დაკარგვას და საქართველოს დატოვებას რუსეთის გავლენის სფეროში.ჩემი აზრით, მათი მიზანიც სწორედ ეს არის. ეს ყველაფერი მიზანმიმართულად კეთდება. ყველა ეს თავდასხმა, ჩვენს პარტნიორებზე შეტევები და ევროკავშირის წინააღმდეგ მიმართული პროპაგანდა ემსახურება ერთადერთ მიზანს – საქართველოს იზოლაციას. ამიტომ, ჩვენ ყველამ ერთად უნდა გავუწიოთ ამას წინააღმდეგობა. მესმის, რომ ეს ძალიან რთულია. ეს ძალიან მძიმეა.ასევე უაღრესად მნიშვნელოვანია იმის გაცნობიერება, რომ ეს არის სისტემა, სადაც ყველაფერს მხოლოდ ერთი ადამიანი წყვეტს. პრემიერ-მინისტრმა კობახიძემაც კი არ იცის დილით, რის გაკეთებას უბრძანებენ საღამოს. ესენი არ არიან ადამიანები, რომლებიც რაიმე სახით გადაწყვეტილების მიღებასთან ახლოს მაინც დგანან. ისინი უბრალოდ ინსტრუმენტები არიან. არსებობს მხოლოდ ერთი ადამიანი, რომელიც ყველაფერს განსაზღვრავს და საუბარიც სწორედ მასთან უნდა მიმდინარეობდეს.უკვე რამდენჯერმე ვახსენე პროპაგანდა, რომელიც ევროკავშირის წინააღმდეგაა მიმართული. სამწუხაროდ, „ქართულმა ოცნებამ“ შეძლო ძალიან თანმიმდევრული და ეფექტური პროპაგანდისტული მანქანის შექმნა. დარწმუნებული ვარ, მათი გზავნილები (მესიჯბოქსი) საქართველოში არ იწერება. ეს კარგად აპრობირებული სისტემაა. მათი გზავნილები ძალიან მარტივია.შესაძლოა გსმენიათ, რომ არსებობს „ქართული ოცნების“ რამდენიმე სატელიტი პარტია, რომლებიც ნეიტრალიტეტის იდეის პოპულარიზაციას ეწევიან. ჩემი აზრით, ამ სიტუაციაში საქართველო ვერანაირ ნეიტრალიტეტზე ვერ ისაუბრებს. ჩვენ ოკუპირებული ქვეყანა ვართ. ამ ქვეყნის ტერიტორიის 20%-ზე მეტი ოკუპირებულია. ასე რომ, ჩვენ ან დასავლური დემოკრატიული ოჯახის ნაწილი ვართ, ან უბრალოდ ავტოკრატიის ქოლგის ქვეშ აღმოვჩნდებით და ვიქნებით რუსეთის უკანა ეზო. არანაირი ნეიტრალური საქართველო არ შეიძლება არსებობდეს.თუმცა, პროპაგანდა ძალიან მიზანმიმართულად და აქტიურად ცდილობს ხალხს ჩააგონოს, რომ დასავლეთი არ გვჭირდება; რომ მის გარეშეც ყველაფერი რიგზე გვექნება, რომ ჩვენითაც შესანიშნავად ვიცხოვრებთ. არადა, სწორედ დასავლელი პარტნიორები არიან ისინი, ვინც რეალურად გვეხმარებიან, თავი დავიცვათ რუსეთის შემდგომი აგრესიისგან და ვინც გვეხმარება ამ ქვეყნის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის დაცვაში.აქედან გამომდინარე, ჩვენ ყველამ, ყველა დაინტერესებულმა მხარემ, ერთობლივად უნდა შევქმნათ ანტიპროპაგანდის ეფექტური ინსტრუმენტები. იმიტომ, რომ, სამწუხაროდ, პროპაგანდისტული გზავნილები ნამდვილად მუშაობს, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე საგარეო პოლიტიკას ეხება. განსაკუთრებით ის ადამიანები, რომლებიც რეგიონებში, დედაქალაქის გარეთ ცხოვრობენ, ყოველდღიურად უამრავ ეკონომიკურ და სოციალურ გაჭირვებას აწყდებიან. ამიტომ, როდესაც ადამიანებს უწევთ შიმშილთან გამკლავება, როდესაც ფასები ასე მაღალია არა მხოლოდ პროდუქტებზე, არამედ ჯანდაცვაზეც და როდესაც ყველა მომსახურება სულ უფრო ძვირდება, მათთვის ძალიან რთულია იმის გაგება, თუ რა ხდება ქვეყნის ფარგლებს გარეთ – მიუხედავად იმისა, რომ ეს პირდაპირ კავშირშია მათ კეთილდღეობასთან. პროპაგანდა კი ყოველთვის ერთსა და იმავეს იმეორებს, ისევ და ისევ, და ეს ეფექტური ხდება. ამიტომ, ჩვენ ყველამ უნდა გავაერთიანოთ ძალები ამის დასაძლევად.Latvijas Sabiedriskais medijs (LSM)"ლატვიის საზოგადოებრივი მაუწყებელი“

არჩილ გამზარდია - არავის უნდა ჰქონდეს იმის ილუზია, რომ პატრიარქის არჩევისას ჩარევა და ზეგავლენის მოხდენის მცდელობები არ იქნება

1773949342

ექსპერტი ყურადღებას ამახვილებს ლეგიტიმაციის დეფიციტზე პოლიტიკურ სპექტრში, საგარეო კურსის შესაძლო ცვლილებებსა და საეკლესიო იერარქიაში არსებულ შიდა დინებებზე. გამზარდიას პროგნოზით, მომავალი პატრიარქის არჩევის პროცესი ვერ იქნება თავისუფალი გარე პოლიტიკური თუ ბიზნესგავლენებისგან, ხოლო მსოფლიო პატრიარქის ჩართულობა ამ პროცესში სცილდება მხოლოდ სულიერ ფორმატს და მნიშვნელოვან გეოპოლიტიკურ გზავნილს ატარებს.- ილია მეორის გარდაცვალების შემდეგ რა იცვლება საქართველოს სასულიერო და საერო ცხოვრებაში? ის იყო საკმაოდ გავლენიანი ფიგურა, როგორც სასულიერო პირებში, ასევე ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაშიც. ის არის ისტორიული ფიგურა, რომლის ჩანაცვლებაც რთული გამოწვევაა მომავალი პატრიარქისთვის. რა რეალობის წინაშე დგას ახლა ქვეყანა?- უნდა ვთქვათ ის, რომ პატრიარქი ბოლო ათწლეულების მანძილზე სახელმწიფოსთვის და მოქალაქეებისთვის ერთადერთი სტაბილური, მაღალი ავტორიტეტის და ნდობის მქონე პირი იყო. შესაბამისად, მისი საქმიანობა არ იყო ჩაკეტილი მხოლოდ ვიწრო სასულიერო სივრცეში, არამედ მისი გავლენა და სახელი ყველა მიმართულებით მნიშვნელოვანი იყო. ეს იყო როგორც საეკლესიო, ასევე ღირებულებების კუთხით - მოსახლეობისა და პოლიტიკური პირების ცნობიერებაზე ზეგავლენის მოხდენით. პატრიარქი იყო ერთადერთი პირი, რომელიც ყველა ხელისუფლების მთავარი მალეგიტიმირებელი იყო. რასაც იტყოდა პატრიარქი და ვისთანაც ის დადგებოდა, ვისაც აღიარებდა, ამას საზოგადოებაზე დიდი გავლენა ჰქონდა. ამიტომ მისი გავლენა ყოვლისმომცველი იყო.შესაბამისად, არა მხოლოდ მისი პირადი ჩართულობა, არამედ მისი სახელიც გავლენიანი პირებისთვის გამოყენების საშუალება იყო. ხშირად ეს ადამიანები მის სახელს, მასთან ურთიერთობებს იყენებდნენ ხოლმე საზოგადოებაში ნდობის მოსაპოვებლად. ის, რომ ეს ვეღარ მოხერხდება და პატრიარქის აჩრდილიც კი დიდხანს იმოქმედებს ამ ქვეყანაში, ცხადია, მაგრამ მთავარი გამოწვევა, რაც იქნება, ეს არის საშინაო პოლიტიკის თვალსაზრისით. ადამიანებს მთავარი საყრდენის სახით, ლეგიტიმაციისთვის, აღარ ეყოლებათ პატრიარქი. როგორც ბოლო პერიოდში უკვე აღარ იყო პატრიარქი ასე აქტიურად ჩართული ქვეყნის ცხოვრებაში, სწორედ ამიტომაც არის ქვეყანაში პოლიტიკური სივრცის ზოგადი ლეგიტიმაციის პრობლემა. ამ დეფიციტის შევსება უფრო გართულდება.ამიტომ პოლიტიკოსებს თუ სასულიერო პირებს საზოგადოებაში ნდობის მოპოვება უკვე თავად მოუწევთ, რადგან პატრიარქის გვერდით დგომა აპრიორი საზოგადოებაში მათ მიმართ ნდობის მოპოვების რესურსი ვეღარ იქნება. საგარეო პოლიტიკის კუთხით პატრიარქი მიჰყვებოდა ძალიან რბილ ღერძს. ის ცდილობდა, რომ მტრული სახელმწიფოების მიმართაც კი კორექტური ყოფილიყო. ის მაინც ევროინტეგრაციის ჩარჩოს მიჰყვებოდა, რომელიც საქართველოს გააჩნდა. როდესაც ახალი პატრიარქი ეყოლება ამ ქვეყანას, შესაძლოა ძალიან დიდი გამოწვევა იყოს ისიც, თუ როგორ წავა და რა ფორმით დაუწერს ის ქვეყანას საგარეო კურსს.- ამ მიმართულებით მინდა ჩაგეკითხოთ. ვიცით, რომ მისი თანამოსაყრდნე მეუფე შიო, რომელიც, მართალია, ვერ გახდება ავტომატურად პატრიარქი (მისი კანდიდატურაც ჩვეულებრივად სინოდმა უნდა დაამტკიცოს და მათ მიერ უნდა იქნეს არჩეული), მუდმივად აზრთა სხვადასხვაობის საგანია. მას ჰყავს მოწინააღმდეგეები, როგორც სასულიერო, ისე საერო საზოგადოებაში. როგორ ფიქრობთ, იქნება თუ არა მცდელობა, როგორც სასულიერო, ისევე სახელისუფლებო ძალებში, საკუთარი კანდიდატის დასახელების და წინ წამოწევის?- საქმე იმაშია, რომ მთელი ეპისკოპატი პოსტსაბჭოურ და საბჭოურ სივრცეშია გაზრდილი. მათი ძირითადი ენა რუსული იყო, საიდანაც ლიტერატურას თარგმნიდნენ. ჩვენთან მსოფლიო პატრიარქის ფაქტორიც მარტივად არ დგას - არიან ადამიანები, რომლებიც მისი წინააღმდეგი არიან. უკრაინასთან დაკავშირებული ამ საეკლესიო განხეთქილების შემდეგ, სადაც რუსული და ბერძნული ეკლესიები ერთმანეთისგან მოშორებით აღმოჩნდნენ, ამ დაპირისპირებაში ლავირება უწევთ საქართველოს ეპისკოპოსებს. ამიტომ, რომ ვთქვათ, ქართულ ეპისკოპატში არის ის ხედვა, განათლება, ლავირების უნარი, რაც ილია მეორეს ჰქონდა, ნაკლებად მგონია. მათ უფრო აქვთ „ტრადიციული“ საბჭოური მიდრეკილებები და ურთიერთობები. მათი კომუნიკაციის ნაწილიც და ფასეულობების ნაწილიც რუსული ეკლესიიდან მოდის.ამ კუთხით, რა თქმა უნდა, მიტროპოლიტი შიოც არ ქმნის იმის შთაბეჭდილებას, რომ მისი ხედვა შეიძლება იყოს ისეთივე რთული სტრუქტურის, როგორიც პატრიარქს გააჩნდა, ან ისეთივე დაბალანსების მიდრეკილების, ან ფასეულობის კუთხით ევროპულ ორბიტაზე იყოს. ამიტომ, ალბათ, ბევრად ნაკლები პერსპექტივა აქვს დასავლური განვითარების პრინციპის ახალ პატრიარქს. აქ საუბარი იმაზეც არის, ექნება თუ არა გავლენის და ავტორიტეტის ის რესურსი, რომელიც ილია მეორეს ჰქონდა. ინერციით ეს შეიძლება იყოს, მაგრამ იმის გამო, რომ პატრიარქს შეთავსებული ჰქონდა ბევრი იმ ტიპის გავლენა, რომლისთვისაც არ არის პატრიარქის უფლებამოსილება საჭირო და ეს მისი პიროვნული თვისებებიდან გამომდინარე იყო, ახალ პატრიარქს ალბათ ამ ფუფუნების საშუალება არ ექნება.შიოს შემთხვევაში ძალიან სადავოა, იქნება თუ არა ის პატრიარქი. 39 მოქმედი ეპისკოპოსია. ნაკლებად მოსალოდნელია, რომ 39 ხმა ერთის სასარგებლოდ ასე მარტივად გადაწყდეს და ეს შიო იყოს. ძალიან მნიშვნელოვანი ფაქტორია მსოფლიო პატრიარქის ჩამოსვლა. ეს არ არის მხოლოდ სულიერი ძმის სამძიმარზე ჩამოსვლა. ეს არის საეკლესიო პოლიტიკის კუთხით გადადგმული ნაბიჯი. მართალია, რუსეთიც გზავნის დელეგაციას, მაგრამ ისინი წირვაზე ერთად ვერ იდგებიან, ამიტომ მსოფლიო პატრიარქს ეს უპირატესობა ექნება. ეს საინტერესო ფაქტორია, თუკი ამას სხვა განვითარება მოჰყვება.- ეპისკოპოს მიქაელს ჟურნალისტებმა ჰკითხეს, არსებობს თუ არა პატრიარქის ანდერძი და შესაძლოა, თუ არა მას მემკვიდრედ ვინმე ჰყავდეს დასახელებული. მან თქვა: "ეგ [ანდერძი] არის იდუმალი და რომ გაცხადდება, შემდეგ... [ანდერძი] რასაკვირველია არსებობს, მაგრამ ჩვენ არ ვიცით". როგორ ფიქრობთ, შესაძლოა, არსებობდეს ასეთი ანდერძი და მას ჰყავდეს თავისი კანდიდატურა დასახელებული?- ანდერძი, გარდა რაღაც ზოგადი ტრაქტატისა, რომელიც შესაძლოა, მიმართვა იყოს საზოგადოებისა და სასულიერო პირებისთვის, ასევე  შეიძლება შეიცავდეს თანამოსაყრდნის დასახელებასაც. ასეთი თანამოსაყრდნე პატრიარქმა სიცოცხლეშივე დანიშნა. მართალია ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ის ავტომატურად პატრიარქი გახდება. ეს არის, კი ბატონო, უპირატესობა, მაგრამ არ ნიშნავს იმას, რომ მას რაიმე პრივილეგიები ექნება. პატრიარქის თანამოსაყრდნის ფუნქციაა, რომ როდესაც პატრიარქი აღარ არის ან ვერ მართავს, იმ პერიოდში  ეკლესია მართოს.ამ პერიოდის განმავლობაში მეუფე შიოს ძალიან უცნაური მოსაყრდნეობის ვარიაცია ჰქონდა. პრაქტიკულად გუშინ, როდესაც სინოდმა კვლავ ხელმეორედ დაადგინა ის თანამოსაყდრედ, სწორედ ახლა მიიღო მან ლეგიტიმაცია. არ ვიცი, ეს რა იყო, რატომ არ ჰქონდა აქამდე ლეგიტიმაცია მინიჭებული, მსგავსი ვარიაცია აქამდე ცნობილი არ იყო. ანდერძი შესაძლოა, იყოს არაპროგნოზირებადი, თუ იმ ანდერძში ვინმე სხვაა დასახელებული. თუმცა მე მსგავსი ვარაუდი არ მაქვს და არ მგონია, ანდერძში სხვა დაესახელებინა და სიტუაცია ასე ამოეყირავებინა. ამიტომ არ მგონია, რომ ამ ანდერძთან დაკავშირებით რაიმე განსაკუთრებული მოლოდინები შეიძლება გვქონდეს, ანუ ანდერძი რაღაც სურათს შეცვლის - მე ამის მოლოდინი არ მაქვს.- როგორ ფიქრობთ, შიოს გარდა ვინ შეიძლება სხვა პატრიარქის კანდიდატებად დასახელდნენ? მაგალითად, პატრიარქის ძმისშვილის, მეუფე დიმიტრის დასახელებასაც ხომ არ უნდა ველოდოთ? ან თუ არსებობენ უფრო გავლენიანი მეუფეები, რომელთა ავტორიტეტიც და გავლენებიც სწორედ პატრიარქის შესაფერისი შეიძლება იყოს?- მე ამის თქმა გამიჭირდება, რადგან მღვდელმთავრები იღებენ გადაწყვეტილებას. შესაბამისად, ის, რომ გარეთ ადამიანები მეუფეს იცნობენ და ის საზოგადოებისთვის ცნობილია, არ ნიშნავს იმას, რომ ის პატრიარქისთვის შესაბამისი კანდიდატურაა. თუმცა არც ის გამიკვირდება, რომ აღმოვაჩინოთ, რომ პატრიარქი ერთი შეხედვით ნაკლებად ცნობილი ეპისკოპოსი გახდეს. პოპულარული პირების მიმართ საკმაოდ ფრთხილი დამოკიდებულებები არსებობს. მათი კანდიდატურა შესაძლოა, შიგნით დასახელდეს, მაგრამ შიდა დინებები სულ სხვაა. თავად სჭირდებათ იქ ისეთი კანდიდატი, რომელიც მათთვის მისაღებია და შიდა დინებისთვის საუკეთესო ვარიანტი იქნება. რაც ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, შესაძლოა, სასულიერო პირებისთვის პრიორიტეტს სულაც არ წარმოადგენდეს.- ალბათ, პოლიტიკური და სახელისუფლებო გავლენებიც გასათვალისწინებელია. ელით, რომ იქნება ხელისუფლების მხრიდანაც ჩარევა და ეყოლება თუ არა საკუთარი კანდიდატი ხელისუფლებას? ამის მოლოდინი რამდენად გაქვთ?- მე ვერც წარმომიდგენია, რომ დღევანდელ ეპისკოპატს ყველანაირი გავლენისა და ჩარევის გარეშე მიეცეს საშუალება, რომ გადაწყვეტილება შიგნით თავად მიიღონ. ეს ჩემთვის ძალიან დიდი მიამიტობაა. თითოეული მათგანი არის გარე პოლიტიკის გავლენის ქვეშ - ეს იქნება სახელისუფლებო გავლენა, საეკლესიო გარე გავლენები თუ ბიზნესგავლენები. ბევრი სხვადასხვა ფაქტორია, რომელიც მღვდელმთავრის გადაწყვეტილებაზე მოქმედებს. ეპისკოპატის ძირითადი ნაწილი პოზიტიურ კვეთაშია ამ ხელისუფლებასთან, რამდენიმე კონკრეტული მღვდელმთავრის გარდა. ამიტომ ამ კუთხით დიდი სივრცე არ არის და არ გამოვრიცხოთ, რომ ბევრი კანდიდატი ჰყავთ და აქ ყველა თავისი გავლენისთვის იბრძოლებს.რასაც ჩვენ ზემოდან ვხედავთ, სინამდვილეში ქვემოთ უფრო მეტი იმალება. ამიტომ ბევრი ტიპის გავლენაზეა საუბარი. ის, რომ გავლენა არ იქნება და ვიღაც თავს შეიკავებს ჩარევისგან, აბსურდია. საქართველოს ყველა ხელისუფლება ძალიან მჭიდრო კომუნიკაციაში და ურთიერთობაში იყო საპატრიარქოსთან. იყო შემთხვევები, როდესაც თავად ექცეოდნენ გავლენის ქვეშ სახელისუფლებო შტოები და იყო დრო, როცა პირიქით საპატრიარქო ექცეოდა მათ გავლენის ქვეშ. თუმცა ხშირ შემთხვევაში, ამ ტკბილი, თბილი და რბილი კომუნიკაციების ფონზე, მუდმივად იყო დაპირისპირება საერო და სასულიერო ხელისუფლებებს შორის. ამიტომ არავის უნდა ჰქონდეს იმის ილუზია, რომ პატრიარქის არჩევისას ჩარევა და ზეგავლენის მოხდენის მცდელობები არ იქნება.Front News

"ძალიან შეურაცხყოფილი ვარ, ყაჩაღობას აიტანს კაცი, ცემას, ქურდობას, მაგრამ ეს ისეთი ტკივილი ყოფილა, იმის დაბრალება, რაც ბუნებაში არ არსებობს, ვითხოვ მაჩვენონ კადრები"

1768382414

იგორ კეკელია ახლა ორი მიმართულებით იბრძვის:დადგინდეს, ვინ და რა კადრები გაავრცელა და მიენიჭოს დაზარალებულის სტატუსი;სკოლის სამეურვეო საბჭომ გააუქმოს დირექტორის ბრძანება მისი სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ."ძალიან შეურაცხყოფილი ვარ. ყაჩაღობას აიტანს კაცი, ცემას, ქურდობას, მაგრამ ეს ისეთი ტკივილი ყოფილა, იმის დაბრალება, რაც ბუნებაში არ არსებობს. ვითხოვ მაჩვენონ კადრები, სად არის ეს კადრები, მაგრამ პოლიცია მეუბნება, რომ მათ ეს კადრები არ აქვთ, არ უნახავთ...ემპათია მინდა გამოვხატო ყველა იმ ადამიანის მიმართ, ვისაც ეს აქამდე გადაუტანია. ვიდრე საკუთარ თავზე არ ვიწვნიე, არ მცოდნია, ეს რას ნიშნავს. ვერც აღვწერ რას განვიცდი და რა მდგომარეობაში ვარ.საბედნიეროდ, მოსწავლეების დიდი ნაწილი გვერდში მიდგას, მწერენ მესიჯებს. სიმართლე გითხრათ, მხარდაჭერას პედაგოგების მხრიდან უფრო ველოდი, მაგრამ, სამწუხაროდ, ისინი დუმან“, - ეუბნება იგორ კეკელია რადიო თავისუფლებას.როგორ შეიტყო პედაგოგმა, რომ „რაღაც კადრები“ გავრცელდა?პროფესიით ისტორიკოსს, 45 წლის იგორ კეკელიას, 18-წლიანი პედაგოგიური გამოცდილება აქვს. მანამდე ის მარტვილში ერთ-ერთი ადგილობრივი გამოცემის რედაქტორი იყო. 2007 წლიდან კი სამეცნიერო საქმიანობასთან ერთად მასწავლებლობა გადაწყვიტა.6 წელია, რაც ფოთის N15 საჯარო სკოლაში სამოქალაქო განათლებას ასწავლის. არის რამდენიმე წიგნის ავტორი.გასული წლის 10 დეკემბერს, იგორ კეკელიას ფოთის შინაგან საქმეთა სამმართველოს თანამშრომელი დაუკავშირდა და შეატყობინა, რომ სოციალურ ქსელში, სავარაუდოდ, გავრცელდა მისი პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრები. ამის შესახებ პოლიციას ანონიმურმა წყარომ შეატყობინაო.იგორ კეკელია იმავე დღეს გამოჰკითხეს მოწმის სტატუსით, საქმე კი სისხლის სამართლის კოდექსის 157-ე პრიმა მუხლით აღიძრა, რაც პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფას გულისხმობს და 4-დან 7 წლამდე პატიმრობით ისჯება:„მოვითხოვე კადრების ჩვენება და დაზარალებულის სტატუსის მონიჭება, მაგრამ პოლიციაში მითხრეს, ჩვენ ეს კადრები არ გვინახავს, თქვენ უნდა დაგვეხმაროთ მათ მოძიებაში და ხომ არ გაქვთ ეჭვი, ვინ შეიძლება იყოს პირველწყაროო. მე როგორ უნდა დავეხმარო, როცა თავად არანაირი წარმოდგენა არ მაქვს, რა კადრებზე შეიძლება იყოს ლაპარაკი.მე ხომ დავფიქრდი საკუთარ თავთან, არა? მე მსგავსი კადრები არასდროს გადამიღია. წარმოდგენაც კი არ მაქვს, რაზეა ლაპარაკი. რასაც ასე, მოარული ხმებით ყვებიან, ლაპარაკია სექსუალური შინაარსის კადრებზე, ვინ შექმნა ეს კადრები, თუ ნამდვილად არსებობს ისინი, რა საშუალებებით შექმნეს, არაფერი ვიცი“.რაც პედაგოგმა გაიგო, ისაა, რომ კადრები თავიდან, სავარაუდოდ, ტელეგრამზე გავრცელდა. ის ფიქრობს, რომ ვიდეო მას შემდეგ წაშალეს, რაც გამოძიება დაიწყო.რადიო თავისუფლების ინფორმაციით, ვიდეო დაახლოებით 30-40-წამიანი იყო.რადიო თავისუფლებამ ვერ მიაკვლია ვერავის, ვისაც ეს ვიდეო ნანახი ჰქონდა. თუმცა ამ სავარაუდო კადრების გარშემო საყოველთაოდ ატეხილ მითქმა-მოთქმაში, დაუდასტურებლად ისიც ითქვა, რომ ვიდეოში არასრულწლოვანთან სქესობრივი კავშირი იყო ასახული.„ასეთი კადრები რომ ყოფილიყო, ლოგიკურია, უკვე დაპატიმრებული ვიქნებოდი, გარეთ ვინ გამაჩერებდა. თუ კადრი არსებობდა მსგავსი ფაქტით, იმავე დღეს დამაპატიმრებდნენ“, - გვეუბნება იგორ კეკელია.თავდასხმა მასწავლებელზეკადრების სავარაუდო გავრცელებამდე რამდენიმე დღით ადრე, 6 დეკემბერს, იგორ კეკელიას უცნობი დაესხა თავს და ფიზიკურად გაუსწორდა. მან პოლიციასაც შეატყობინა, თუმცა, ამ დრომდე, გამოძიებას მისთვის დაზარალებულის სტატუსი არც ამ საქმეში არ მიუნიჭებია:„ქალაქის ცენტრში, საღამოს ათი საათისთვის, პურის საყიდლად გავედი. პური რომ ვიყიდე, გზად 9 აპრილის ხეივანში შევჩერდი, ჩამოვჯექი, სახლამდე შორი მანძილი მქონდა. ორმა უცნობმა ჩამიარა, გამცდნენ, ერთ-ერთი უკან მობრუნდა და გამეტებით ჩამარტყა მუშტი სახეში. იმ მომენტში ტელეფონში ვიყურებოდი და ვერ მოვასწარი თავის დაცვა. არ ყოფილა არანაირი ვერბალური კომუნიკაცია, არც შელაპარაკება ან მსგავსი რამ.აი, ასე, მოულოდნელად დამესხა თავს. რამდენიმე დღე მეხვეოდა თავბრუ. პირველად მოხდა, რომ გაკვეთილებს სკამზე დამჯდარი ვატარებდი. პოლიციაშიც განვაცხადე, მაგრამ რეაგირება ამ დრომდე არ ყოფილა. ახლა დამიკავშირდნენ, დამატებით გვაქვს ამ საქმეზე კითხვებიო“, - ეუბნება რადიო თავისუფლებას იგორ კეკელია.ბულინგი, ზეწოლა - სკოლის, მშობლების, მასწავლებლების რეაქციაპატარა ქალაქს მალე მოედო ამბავი, რომ სოციალურ ქსელებში, სავარაუდოდ, სკოლის მასწავლებლის სექსუალური ცხოვრების ამსახველი კადრები გავრცელდა.ინფორმაცია, ცხადია, სკოლის მოსწავლეების მშობლებამდე და მასწავლებლებამდეც მივიდა:„მშობლების ნაწილმა გამოთქვა პრეტენზია, რომ თუკი ასეთი კადრები ნამდვილად გავრცელდა, სანამ გამოძიება არ დამთავრდება, არ გვაქვს სურვილი, რომ ამ ადამიანმა ჩვენს შვილებს ასწავლოსო.ეს ჩემთვის ძალიან მტკივნეული იყო და მოვითხოვე, რომ გამოძიებას მშობლებიც გამოეკითხა. სამართალდამცველებმა ისინი გამოჰკითხეს, რათა გაერკვიათ, ხომ არ ჰქონდათ ნანახი კადრები და კონკრეტულად რა პრეტენზიები ჰქონდათ ჩემთან. თუმცა მათ თქვეს, რომ არაფერი უნახავთ, ქალაქში გავრცელდა ინფორმაციაო. ერთი ფაქტითაც კი არ დადასტურდა, რომ ეს კადრები ნანახი ჰქონდათ“, - ეუბნება იგორ კეკელია რადიო თავისუფლებას.სკოლის პედაგოგებმა წერილით მიმართეს N15 საჯარო სკოლის დირექტორსა და შსს-ს და მოითხოვეს დადგენილიყო, უქმნიდა თუ არა ვიდეოკადრების გავრცელება პრობლემას სასწავლო პროცესს, ლახავდა თუ არა ამ ვიდეოს არსებობა პედაგოგის ან სკოლის რეპუტაციას.გამოძიებამ გამოჰკითხა სკოლის პედაგოგებიც. თუმცა იგორ კეკელია ამბობს, რომ მშობლების მსგავსად, მათაც თქვეს, რომ გავრცელებული კადრები არ უნახავთ.იგორ კეკელია ამბობს, რომ სკოლის დირექციამ მას ერთ-ერთ კლასში გაკვეთილების ჩატარების უფლება აღარ მისცა:„კონკრეტულად იმ კლასში, სადაც მშობლებმა მოითხოვეს, რომ გამოძიების დასრულებამდე მათი შვილებისთვის აღარ ჩამეტარებინა გაკვეთილები. ამის გამო ბევრი ვიკამათე, მაგრამ უშედეგოდ“, - ამბობს მასწავლებელი.24 დეკემბერს კი სკოლამ პედსაბჭოს სხდომა მოიწვია.„[სხდომაზე] მაიძულებდნენ, რომ დამეწერა განცხადება და წავსულიყავი სამსახურიდან. [მიმტკიცებდნენ] რომ ჩემი იქ დარჩენა შეურაცხმყოფელი იყო სკოლისთვის, რომ ღირსება თუ გამაჩნდა, განცხადება სამსახურიდან წასვლაზე უკვე დაწერილი უნდა მქონოდა. მე კატეგორიული უარი ვთქვი განცხადების დაწერაზე“, - ამბობს იგორ კეკელია.45 წლის პედაგოგი რადიო თავისუფლებასთან ჰყვება, რომ მას შემდეგ, რაც უარი თქვა სამსახურის დატოვებაზე, დირექციამ მის წინააღმდეგ ყალბი კომპრომატების შეგროვება და ამისათვის მშობლების გამოყენება დაიწყო:„9 კლასს ვასწავლი, 500-ბავშვიან სკოლაში შეიძლება მოიძებნოს მშობელი, რომელსაც სხვა მიმართულებით ექნება პრეტენზია, მაგალითად, მაღალ ქულაზე. დაიწყეს ასეთი მშობლების დაბარებები და 2-3 მშობელს დააწერინეს ჩემს წინააღმდეგ საჩივარი, რომ თითქოს მე ერთ-ერთ მესამეკლასელს წიგნი ჩავარტყი თავში“, - ამბობს იგორ კეკელია. მან პოლიციას თავად მოსთხოვა ამ შემთხვევის გამოძიება.გამოკითხვაზე დაიბარეს როგორც თავად საჩივრის ავტორი მშობელი და მისი შვილი, ასევე სხვა მოსწავლეები და მშობლებიც. იგორ კეკელია ამბობს, რომ ბავშვმა გამოძიებას მშობლის საპირისპირო ჩვენება მისცა:„მესამეკლასელი ბავშვი ალალი გულისაა, გამომძიებლებს უთხრა, რომ მე მასზე არ მიძალადია. შესაბამისად, გამომძიებლებმა ამ საქმეში დანაშაულის ნიშნები ვერ დაინახეს და საქმე ამით ამოწურეს“.თუმცა ეს საქმე არ ამოწურულა სკოლის ადმინისტრაციისთვის:„სკოლამ სარწმუნოდ მიიჩნია ამ მშობლისა და კიდევ სხვა მშობლის საჩივარი, რომ თითქოს მე ბავშვებზე ვძალადობდი ფიზიკურად და ფსიქოლოგიურად. არასამუშაო დღეს, კვირას, 28 დეკემბერს, მოიწვია დისციპლინური კომიტეტის სხდომა.ფორმალურად, ერთ დღეში გამომიცხადეს გაფრთხილებაც, საყვედურიც, სასტიკი საყვედურიც და სკოლის დირექტორს მისცეს რეკომენდაცია ჩემი სამსახურიდან გათავისუფლების შესახებ. ამასთანავე გააყალბეს სხდომის თარიღიც - ოქმის თანახმად, სხდომა თითქოს ორშაბათს, 29 დეკემბერს, ჩაატარეს. მე ამ სხდომას, ცხადია, ვესწრებოდი. გულწრფელად გეტყვით, ისიც კი ვერ გავიგე, რას მედავებოდნენ“.იგორ კეკელია სამსახურიდან 30 დეკემბერს გაათავისუფლეს. დისციპლინური კომიტეტის ოქმი კი, რომლის საფუძველზეც ის სამსახურიდან დაითხოვეს, სრულად „დაშტრიხული“ გადასცეს. მასში, ფაქტობრივად, არცერთი სიტყვა და საქმისთვის მნიშვნელოვანი დეტალი არ იკითხება.რადიო თავისუფლება დაუკავშირდა დისციპლინური კომიტეტის თავმჯდომარეს, მერაბ ბარამიას, მაგრამ მან ჩვენთან საუბარი არ ისურვა: „მე არაფერი მაქვს სათქმელი, ჩემთან რატომ რეკავთ, დაუკავშირდით რესურსცენტრს“.რადიო თავისუფლებასთან საუბარი არ ისურვა არც სკოლის ადმინისტრაციამ.დირექტორის მოადგილემ, თეა ხორავამ, თავდაპირველად უდროობა მოიმიზეზა და მოგვიანებით დაკავშირება გვთხოვა. მასთან მოგვიანებით დაკავშირება კი ვეღარ შევძელით - დირექტორმა აღარც ჩვენს სატელეფონო ზარებს არ უპასუხა და აღარც შეტყობინებას.ფოთის N15 საჯარო სკოლის დირექტორმა, ნანა საბულუამ, რომელიც ამასთანავე ფოთის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს წევრია „ქართული ოცნებიდან“, კომენტარის მისაღებად ფოთში ჩასვლა გვთხოვა:„ჩამობრძანდით და ყველაფერს დეტალურად გაგაცნობთ, რაც კი არსებობს, ყველაფერს დეტალურად მოგახსენებთ. ასე ზეპირად და ასე ონლაინ ჩატარებული გამოკითხვები, ჩემი აზრით, არ არის მიზანშეწონილი. მობრძანდით და ყველაფერს გაგაცნობთ“.ფოთის საგანმანათლებლო რესურსცენტრის ხელმძღვანელი, ლანა ტუღუში, რადიო თავისუფლებასთან მცირე კომენტარით შემოიფარგლა:„ჯერ პროცესი არ დასრულებულა. მასწავლებელს გასაჩივრებული აქვს ეს გადაწყვეტილება. შემდეგი ეტაპია შრომითი დავა, რისი უფლებაც მას აქვს. რაც შეეხება კადრების სავარაუდო გავრცელებას, ეს ჩვენს კომპეტენციას ცდება, სკოლამ მიმართა სამართალდამცავ ორგანოებს, მიმდინარეობს გამოძიება.“გასაჩივრებული გადაწყვეტილება და დაზარალებულის სტატუსის მოთხოვნაიგორ კეკელიამ სამსახურიდან გათავისუფლების გადაწყვეტილება სკოლის სამეურვეო საბჭოში 12 იანვარს გაასაჩივრა. სამეურვეო საბჭო სამი მშობლის, სამი მასწავლებლისა და ერთი მოსწავლისგან შედგება. ახლა მათ უნდა გადაწყვიტონ, დატოვებენ თუ არა ძალაში სკოლის დირექტორის გადაწყვეტილებას.იმ შემთხვევაში, თუკი სამეურვეო საბჭო ამ გადაწყვეტილებას არ შეცვლის, ჯერი უკვე სასამართლოზე დგება.იგორ კეკელიას უფლებებს ადვოკატი თორნიკე მიგინეიშვილი იცავს. პირველ რიგში, ის ითხოვს, რომ მასწავლებელს დაუყოვნებლივ მიენიჭოს დაზარალებულის სტატუსი. ამ მოთხოვნით, 12 იანვარს უკვე შევიდა განცხადება პროკურატურაში.სტატუსის მინიჭება ადვოკატს საშუალებას მისცემს, გაეცნოს პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის საქმეში არსებულ მასალებს:„უნდა ვნახოთ, აქვს თუ არა გამოძიებას კადრები. ზეპირად გვეუბნებიან, რომ მათ ეს კადრები არ აქვთ. თუკი კადრები არ არის, მაშინ რა იციან, რომ ნამდვილად გავრცელდა ვიდეო? თუკი იციან, რომ გავრცელდა კადრები და მათ ამის შესახებ შეატყობინეს, მაშინ ამ ანონიმურ წყაროს უნდა წარედგინა ან კადრი, ან ფაქტი ეთქვა, სად არის ეს კადრები.დასადგენია ვიდეოს ავთენტურობაც, რადგან სანამ ამ კადრების სავარაუდო გავრცელებაზე დაიწყებოდა გამოძიება, მანამდე ვრცელდებოდა ფოტოშოპით დამუშავებული ფოტოები, რომლებიც არ შეიცავდა სექსუალურ შინაარსს, მაგრამ სხვა ადამიანის ტანზე ჩასმული იყო იგორის სახე. ამიტომ, თუკი ასეთი ვიდეო საერთოდ არსებობს, არ არის გამორიცხული, რომ ხელოვნური ინტელექტის მიერ შექმნილი ვიდეო აღმოჩნდეს.საკმაოდ ბევრი ადამიანია გამოკითხული, მაგრამ ძალიან რთულია შორიდან შეაფასო როგორ მიმდინარეობს გამოძიება, სანამ საქმის მასალებს არ ვნახავ. ძალიან მნიშვნელოვანია იმის დადგენაც, დათვალიერებულია თუ არა ამ ხალხის ტელეფონები, დანიშნულია თუ არა ტელეფონებზე ექსპერტიზები. ამიტომ აუცილებელია, რომ ახლა იგორ კეკელიას დროულად მიანიჭონ დაზარალებულის სტატუსი, რომ ეს ინფორმაცია მივიღოთ“, - ეუბნება თორნიკე მიგინეიშვილი რადიო თავისუფლებას.რაც შეეხება მასწავლებლის სკოლიდან გათავისუფლებას, ადვოკატი ამბობს, რომ ამ საქმეში არაერთი ხარვეზია და სასამართლოში გასაჩივრების შემთხვევაში, საქმეს სკოლა „აუცილებლად წააგებს“:„დაველოდებით სამეურვეო საბჭოს გადაწყვეტილებას და შემდეგ უკვე ერთი თვის ვადაში გავასაჩივრებთ ამ უკანონო გათავისუფლებას ფოთის სასამართლოში, დავიწყებთ შრომით დავას.სკოლამ ერთ დღეში დაწერა გაფრთხილება, საყვედური და შემდეგ გათავისუფლება. იმდენად აბსურდული საქმეა, რომ არც კი შეიძლება მოვიაზროთ ის იურისტების გაკეთებულ საქმედ. ეს პროცესი სკოლამ თვითნებურად ჩაატარა. ჩათვალეს, რომ ამ ამბავს არაფერი მოჰყვებოდა - იგორი გაჩუმდებოდა, შერცხვებოდა, ადვოკატს ვერ იპოვიდა.სამართლებრივად ძალიან მარტივად მოსაგები საქმეა, უბრალოდ ახლა ჩემი მიზანია, რომ გარდა სამართლებრივი მოგებისა, ამ ადამიანმა აღიდგინოს რეპუტაცია, რადგან ის ახლა ძალიან რთულ მდგომარეობაშია. ეს იქნება პრეცედენტული საქმე. ეს საქმე არ ეხება მხოლოდ იგორს. ადამიანებმა უნდა იცოდნენ, რომ რა კადრებიც არ უნდა გაუვრცელონ მათ, თუნდაც ხელოვნური ინტელექტის მიერ შექმნილი, ისინი შეძლებენ თავის დაცვას და მარტო არ დარჩებიან“, - ეუბნება რადიო თავისუფლებას ადვოკატი.დევნა პოლიტიკური ნიშნით?იგორ კეკელია არ გამორიცხავს, რომ ის, შესაძლოა, პოლიტიკური ნიშნით დევნის მსხვერპლი იყოს.რადიო თავისუფლებასთან საუბრისას ამბობს, რომ მას სკოლის ადმინისტრაციისგან და პედაგოგთა უმრავლესობისგან განსხვავებით, სრულიად სხვა შეხედულებები აქვს ქვეყანაში მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე.იგორ კეკელია იყო იმ სამი პედაგოგიდან ერთ-ერთი, რომლებიც პროევროპულ აქციებს ღიად უჭერდნენ მხარს და ფოთში საპროტესტო პლაკატით იდგნენ:„მე მაქვს რადიკალურად განსხვავებული პოლიტიკური პოზიცია. ჩემს სკოლაში მხოლოდ სამი პედაგოგი აღმოჩნდა ისეთი, ვინც ფოთში ქუჩაში გამოვიდა და გააპროტესტა ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენები. თავად სკოლის დირექტორი საკრებულოს დეპუტატია "ქართული ოცნებიდან". არ ვიცი, შეიძლება ამის გამოც არ მოვწონდე“, - ფიქრობს მასწავლებელი.მხარდაჭერა რუსთაველის გამზირიდანრუსთაველის გამზირზე მიმდინარე ყოველდღიურ საპროტესტო აქციაზე, 12 იანვარს იგორ კეკელიას მხარდამჭერი გზავნილით გამოვიდა ენათმეცნიერი ლევან კოჭლამაზაშვილი:„იგორი როგორც გამორჩეული პედაგოგი, ასევე გამორჩეული მეცნიერიცაა. აქვს არაერთი მნიშვნელოვანი სამეცნიერო ნაშრომი გამოცემული. მის შრომას წლებია ვადევნებ თვალს. ყველაფერს აკეთებს მოსწავლეებისთვის, რომ ისინი იყვნენ განათლებით გამორჩეულები და ამავე დროს, მოაზროვნეები. ასეთი კადრები ფოთის სკოლებში კი არა, დედაქალაქის სკოლებშია სანთლით საძებნელი. იშვიათია ასეთი ენთუზიასტი და საქმეზე თავგადადებული მასწავლებელი.იგორის წინააღმდეგ ახლა იყენებენ კგბ-ს სტილს, ცილისწამების კამპანიას, რაშიც აიყოლიეს ადგილობრივები... მე ამაზე მეტი, სამწუხაროდ, არაფერი შემიძლია, ვდგავარ აქ, რომ იგორს სოლიდარობა და მხარდაჭერა გამოვუცხადო“, - უთხრა რადიო თავისუფლებას ლევან კოჭლამაზაშვილმა.პირადი ცხოვრების საიდუმლოს ხელყოფის საქმეზე მიმდინარე გამოძიებასთან დაკავშირებით, შინაგან საქმეთა სამინისტროში რადიო თავისუფლებას მხოლოდ იმას ეუბნებიან, რომ ტარდება ყველა საჭირო საგამოძიებო მოქმედება და შინაარსობრივ დეტალებზე ვერ ისაუბრებენ.საქართველოს კანონმდებლობით, დასჯადია პირადი ცხოვრების ამსახველი ან პერსონალური ინფორმაციის უკანონოდ მოპოვება, შენახვა და გავრცელება.შინაგან საქმეთა სამინისტროს 2024 წლის მონაცემებით, რეგისტრირებული იყო ამ დანაშაულის 161 შემთხვევა.2025 წლის პირველ ცხრა თვეში ამ მუხლით 110 საქმე აღიძრა. სამართალდამცველებმა შეძლეს 43 საქმის გახსნა.https://www.radiotavisupleba.ge/

"მე მინდა სასამართლო, რომელიც არა ირაკლი ღარიბაშვილს, არამედ საკუთარ თავს, საკუთარ ინსტიტუციას არ გამოუტანს განაჩენს! მე მინდა სამართლებრივი სახელმწიფო!"

1792161608

"რატომ? საზოგადოებას აქამდე უწევდა მხოლოდ ბრალდების ვერსიის მოსმენა, რეალურად კი  სულ სხვა მოცემულობაა. ბრალდების მხარემ გაგვიცვალა სრულად ს/სამართლის საქმის მასალები და 48 ტომ საქმეში, კი, ნამდვილად 48 ტომ საქმეში, ირაკლი ღარიბაშვილის ბრალის მადასტურებელი მხოლოდ მხეიძის ირიბი და ბურჭულაძის მიცემული ჩვენებაა და ისიც არასრულყოფილი!!! არ ვაჭარბებ!მაშინ, როცა  ბრალდების მხარის ვერსიაში საკვანძო როლს მხოლოდ ერთი პირდაპირი მოწმის ჩვენება ასრულებს, საზოგადოებამ უნდა იცოდეს: რას ადასტურებს ეს ჩვენება? არსებობს თუ არა მისი დამადასტურებელი დამოუკიდებელი მტკიცებულებები? რამდენად თანმიმდევრულია ჩვენება და რა ინტერესები შეიძლება ჰქონდეს თავად მოწმეს?საქმის არსებითი განხილვის დროს აუცილებლად გაეცემა ამ კითხვებს პასუხი, მაგრამ ერთი ხომ უკვე ცხადია?დასახელებულმა მსჯავრდებულებმა, ი.ღარიბაშვილზე ხელის დადებით, ფაქტობრივად თავისუფლება იყიდეს: 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა გაუმესამედეს და ზოგიერთმა საპატიმროც დატოვა!მსგავსი "გარიგებული მართლმსაჯულება" ხომ პირდაპირი დასტურია იმისა, რომ საქმე გვაქვს არა კანონის უზენაესობასთან, არამედ პოლიტიკურ შეკვეთასთან.სწორედ ამ გარემოებაზე და არა მხოლოდ ამ გარემოებაზე დაყრდნობით ჩნდება მთავარი კითხვა: რეალურად რა დგას ამ საქმის უკან, სამართლებრივი საფუძვლები თუ პოლიტიკური ანგარიშსწორება???დარწმუნებული ვარ, დღეს, მიმდინარე მოვლენების ფონზე,  არ არსებობს ადამიანი, ვისაც საღი აზროვნების უნარი აქვს (მადლობა ღმერთს, ასეთი უმრავლესობაა), ამ კითხვაზე პასუხი არ ჰქონდეს!ჩემი პოსტის  მიზანი არ არის სამართლებრივი საკითხების დეტალური გარჩევა, მით უფრო,  რომ წინ გვაქვს მნიშვნელოვანი სასამართლო პროცესები, მაგრამ საზოგადოებას მინდა შევახსენო რამდენიმე მნიშვნელოვანი ფაქტობრივი გარემოება:- ჯერ კიდევ ი. ღარიბაშვილის დაკავებამდე გენერალურმა პროკურატურამ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ ტარდებოდა ჩხრეკები სხვადასხვა პირთან და დაასახელა მათ შორის ღარიბაშვილის გვარი, შემდეგ კი საზოგადოებას საგამოძიებო ორგანომ საჯაროდ აჩვენა ჩხრეკის შედეგად ამოღებული ნივთები, მათ შორისოქროს ზოდები და სხვადასხვა ძვირფასეულობა და არ მიუთითა კონკრეტული სახელები, თუ ვისი სახლიდან ამოიღეს.ეს იყო არა შეცდომა, არამედ შეგნებულად, დავალებით გასაჯაროებული კადრები, გათვლა იმაზე, რომ საზოგადოება ირაკლი ღარიბაშვილს სახელს დაუკავშირებდა და გააღიზიანებდა ხალხს და ასეც მოხდა. მიუხედავად იმისა, რომ ადვოკატებმა დავწერეთ ამის შესახებ, ტალახი უკვე ნასროლი იყო! ზოგიერთი "ვაიმჩხიბავი" დღემდე თუთიყუშივით იმეორებს სისულელეს.ანუ, რა გამოდის?თუ საქმის მასალებით დასტურდება, რომ ღარიბაშვილის საცხოვრებელში ოქროს ზოდები არ ამოუღიათ, მაშინ სრულიად კანონიერია კითხვა: რატომ შეიქმნა საზოგადოებაში ასეთი ასოციაცია? ვინ გაავრცელა ინფორმაცია, რა კონტექსტში და რატომ არ მოხდა ფაქტების მკაფიო გამიჯვნა? ეს ხომ არ იყო მედიის შეცდომა, ეს კადრები ხომ თვითონ საგამოძიებო ორგანომ გაავრცელა? ვისი დავალებით?პასუხი მარტივია!- შემდეგ იყო ბრალის წარდგენა, დაკავება და  თავისუფლების აღკვეთა 5 წლის ვადით. ამ საკითხზე დაწერა თვითონ  ბატონმა ირაკლიმ და მე აღარ გავშლი, მაგრამ ერთია: მან ეს გააკეთა იმ გუნდის ინტერესებიდან გამომდინარე, რომლის პრემიერიც თვითონ იყო ორჯერ და უპირველესად ბატონი ბიძინა ივანიშვილის გამო. ის თვლიდა, რომ მის მიერ სრული სიმართლის თქმა და  რაიმე განცხადება, საზოგადოების მხრიდან შეიძლებოდა აღქმულიყო მოღალატეობრივ ნაბიჯად!მაგრამ დრომ აჩვენა, რომ იმავე გუნდმა ის გაწირა!- ამ პოლიტიკური დევნისა და მორალური ზეწოლის ყველაზე გარყვნილ გამოვლინებას წარმოადგენდა ის ფაქტი, როდესაც ციხეში მყოფ ღარიბაშვილს წერილი შეუგზავნეს. ირაკლიმ გამოაქვეყნა ეს წერილი, რომელშიც ახალი, ყურადღებას ვამახვილებ, ახალი, ჯერ არ არსებული ბრალის აღიარებას სთხოვდნენ, რათა გადაეზღვიათ 1% ალბათობაც კი მისი პოლიტიკაში მობრუნებისა!ამ წერილს დავურთავ ჩემს პოსტს და აქვე გამოვყოფ რამდენიმე მნიშვნელოვან გარემოებას: წერილი შეუგზავნეს ამა წლის ივლისის თვეში; ამ პერიოდისთვის მხეიძეც, ტუკვაძეც და ბურჭულაძეც დაკითხულებიც არიან და განაჩენიც არის დამდგარი; მათ არაფერი უთქვამთ ღარიბაშვილიზე ქრთამის მიცემაზე. ისინი,  საქმის მასალებიდან ირკვევა, რომ დაიკითხნენ აგვისტოს თვეში (18-21 აგვისტოს); საინტერესოა, ივლისის თვეში საიდან უნდა სცოდნოდა მამუკა მდინარაძეს, (ირაკლიმ დაწერა საჯაროდ, რომ წერილი მდინარაძემ შეუგზავნა), რომ ბურჭულაძე აგვისტოს თვეში ღარიბაშვილზე ჩვენებას მისცემდა??? მე რომ არ ვუპასუხო, თქვენც ხომ ხვდებით, პატივცემულო მკითხველო?და საერთოდ: როგორ მოხდა, რომ, როცა ირაკლი ღარიბაშვილმა, საჯაროდ, სოციალური ქსელით გამოაქვეყნა წერილი და დაასახელა კონკრეტული პიროვნება, მაღალი თანამდებობის პირი - მამუკა მდინარაძე წერილის ავტორად, წერილის, რომლის შინაარსიც დანაშაულებრივ ნიშნებს შეიცავდა, რატომ არ დაიწყო გენერალურმა პროკურატურამ გამოძიება? იქნებ ცილს წამებდა ღარიბაშვილი? გამოძიების დაწყება სასურველი კი არა, აუცილებელიც იყო, მით უფრო, რომ შემდგომში სიტყვა-სიტყვით ასრულდა წერილში მოყვანილი ყველა "ფაქტი"!იმავე წერილში განა ერთმნიშვნელოვნად არ იკითხება, რომ რაიმე კორუფციული ქმედების  გამოვლენა-აღკვეთა კი არ წარმოადგენდა მათ ინტერესს, არამედ  ახალი მძიმე ბრალი, მხოლოდ  საშუალება იქნებოდა ღარიბაშვილის პოლიტიკურად გასანეიტრალებლად, და რომ რეალურად ციხეში, პატიმრობაში მყოფი ყოფილი თანაგუნდელი  ათზე რეიტინგული და მეტი ღირსების მატარებელი იყო. ხალხს ის უყვარდა, მათგან განსხვავებით და მისი სახელი მექრთამეობასთან და კორუფციასთან უნდა გაეგივებინათ. განა ეს არაა კლასიკური მაგალითი პოლიტიკური ნიშნით დევნისა???განა მისი ოჯახის წევრების სამსახურებიდან დათხოვნა სხვა დატვირთვის მატარებელია? და რომ მცირეწლოვან შვილებთან პაემანს უუქმებენ, ჰუმანურობის გამოხატულებაა???და დღეს, როდესაც მმართველ გუნდში საკადრო და პოლიტიკური ცვლილებები მიმდინარეობს, მე ვსვამ კითხვებს: ვის ინტერესებს ემსახურებოდა ღარიბაშვილის პოლიტიკური განეიტრალება? ვის აძლევდა ხელს მისი რეპუტაციის განადგურება? არსებობდა თუ არა გუნდში ისეთი დაპირისპირება, რომლის ფონზეც სამართლებრივი საქმე პოლიტიკური ბრძოლის ინსტრუმენტად იქცა? ღარიბაშვილი იყო მხოლოდ მთავარი სამიზნე, თუ შემდეგ სხვისი დრო დადგებოდა? ვინ არის ის სხვა? განა ეს კითხვები ლეგიტიმური არაა? ან მათზე პასუხის გაცემა რთულია??? და ბოლოს:ყველა იმ საჯარო პირს, ხელისუფლების წარმომადგენელს მინდა მივმართო, ვინც ორკესტრირებულად, დავალებით გაკეთებულ ტექსტებში წერილების პათოსს და კაცობას უწუნებთ ირაკლი ღარიბაშვილს და მიშა სააკაშვილს ადრით, ერთი თქვენ წადით  ციხეში უჩუმრად, მრავალი წლით, აბსურდული ბრალდებებით, ზურგში თანაგუნდელების მხრიდან მახვილის ჩაცემით და მერე იკაცეთ, და მერე დაედარეთ მიშას, მით უფრო, რომ სწორედ ისინი იღებთ ხმას და გაყვირით, ვისი სახელებიც არ გვახსოვს 2012 წლამდე, უფრო მეტიც, "ქართულ ოცნებაშიც" ბოლო არჩევნების მერე ჩნდებით და ბედავთ და თითს უქნევთ ადამიანს, ვისი ოჯახის წევრებიც წინა ხელისუფლებას მძევლებად ჰყავდა ციხეში ერთი მოთხოვნით: უარყავით და გაერიდეთ ბიძინა ივანიშვილსო!აი, თქვენ ნამდვილად არ ხართ არც ბიძინა ივანიშვილის, არც "ქართული ოცნების" და არც იმ ხალხის  ერთგული, ვინც საკუთარ მხრებზე გამოცადა მწარე მათრახი წინა ხელისუფლებისა. სწორედ თქვენ ანგრევთ და შიგნიდან შლით ნამდვილ, ღირსეულ, უმრავლესობაში მყოფ ხალხის არჩეულ "ქართულ ოცნებას"!19 ოქტომბერს წინასასამართლო პროცესია! ამით დავიწყე და ამით დავასრულებ! მე აღარ მინდა ავადსახსენებელი 37-იანი წლები, სამართალწაგვრილი 9-წლიანი რეჟიმიც და მინდა მჯეროდეს, რომ ტყუილად არ გვიბრძოლია დამოუკიდებელი სასამართლოსთვის. მე მინდა მიუკერძოებელი, პოლიტიკური ზეწოლისგან თავისუფალი მოსამართლე, რომელიც ერთი, თავისუფლებაში გაცვლილი ჩვენებით არ დაადგენს გამამტყუნებელ განაჩენს! მე მინდა სასამართლო, რომელიც არა ირაკლი ღარიბაშვილს, არამედ საკუთარ თავს, საკუთარ ინსტიტუციას არ გამოუტანს განაჩენს! მე მინდა სამართლებრივი სახელმწიფო!!! განა ეს ბევრია???" - წერს გელაშვილი.

სამირა ბაირამოვა - ბატონო მიხეილ სააკაშვილო, 2011 წელს რატომ მიეცით "ალ-მუსტაფას" საქართველოში ოფიციალურად მუშაობის უფლება?

1791897978

მისი თქმით, მიხეილ სააკაშვილის აზრით, „საქართველოში მოქმედი ისლამისტები საფრთხეს უქმნიან საქართველოს, აზერბაიჯანსა და მთელ რეგიონს“."მე არაფერს ვამბობ აზერბაიჯანის პოლიტიკაზე. რადგან აქცენტი უხეშად გადაიტანეთ საქართველოს აზერბაიჯანელებზე, სწორედ ამ საკითხზე დავწერ მარტო.ბატონო მიხეილ სააკაშვილო, თუ ირანის გავლენა საქართველოში მცხოვრებ აზერბაიჯანელებზე გაწუხებდათ, მაშინ 2011 წელს რატომ მიეცით „ალ-მუსტაფას“ საქართველოში ოფიციალურად მუშაობის უფლება?თუ პოლიტიკური ლიდერი დღეს კონკრეტულ საფრთხეზე საუბრობს, ლოგიკურია დაისვას კითხვა: რა გადაწყვეტილებებს იღებდა თავად ხელისუფლება მაშინ, როდესაც ამ საფრთხის არსებობაზე საუბარი შეიძლებოდა?საქართველოს აზერბაიჯანელების ცენტრია მარნეული. თქვენ კი მშვენივრად იყავით იმ ხალხთან, ვინც ირანთან ახლოსაა. თქვენი პარტიის რეგიონის წარმომადგენელი და კანდიდატი ყოველთვის პროირანული იყო! ეს მშვენივრად იცოდით. ახლა ბოკერიასავით ორპირობას ხომ არ დაიწყებთ? როცა გაწყობდათ, მაშინ ყველაფერი კარგი იყო! ახლა რას უტრაკებთ?თუ ვინმეს აშშ-ის საელჩოს მოწონების მოპოვება უნდა, გაითვალისწინოს, რომ აშშ-ის საელჩოს მაღალი დონის ანალიტიკოსები და პოლიტიკური ატაშეები ჰყავს და ყველაფერი კარგად იციან ყველაფერზე.რელიგიის თავისუფლება ადამიანის უფლებათა ევროპული კონვენციის მე-9 მუხლი, ჰიჯაბის ტარება შეიძლება რელიგიური მრწამსის გამოხატვის ფორმას წარმოადგენდეს. თუ მოსწავლეს ან მასწავლებელს ჰიჯაბის გამო სკოლაში არ უშვებენ, ეს რელიგიის თავისუფლების შესაძლო შეზღუდვის საკითხს აჩენს.თუ რელიგიური სამოსის გამო ბავშვებს გაკვეთილებზე დასწრების შესაძლებლობა ეზღუდებათ, საკითხი განათლების უფლებასაც უკავშირდება.ანუ თქვენც პოლიტიკაში მოსვლის დროს ეს გაქვთ მიზანი? ადამიანის უფლების უხეშად დარღვევა და მუსლიმები ისლამისტებს დაუძახებთ? თქვენ პირდაპირ წერთ ისე, რომ იქმნება შთაბეჭდილება, თითქოს მუსლიმური იდენტობა ან აზერბაიჯანული წარმოშობა თავისთავად უსაფრთხოების პრობლემაა. თუ ამას კონკრეტული ფაქტებისა და გარემოებების დაზუსტების გარეშე აკეთებთ, ეს ძალიან არაადეკვატური მიდგომაა.თქვენი განცხადებიდან: „საქართველოში მოქმედი ისლამისტები საფრთხეს უქმნიან საქართველოს, აზერბაიჯანსა და მთელ რეგიონს“.- ვის გულისხმობთ კონკრეტულ რადიკალურ ორგანიზაციებს, უცხო სახელმწიფოს გავლენის აგენტებს თუ ზოგადად რელიგიურ ადამიანებს?- რა მტკიცებულებები ადასტურებს, რომ აღნიშნული პირები საქართველოს სახელმწიფოებრიობასა და ტერიტორიულ მთლიანობას ემუქრებიან?- ხომ არ ხდება კონკრეტული პოლიტიკური ან უსაფრთხოების პრობლემის მთელი რელიგიური თემის მიმართ უნდობლობის გასაძლიერებლად გამოყენება?ეს საკითხი უნდა განიხილებოდეს ფაქტების, მტკიცებულებებისა და სახელმწიფო პასუხისმგებლობის საფუძველზე. მაგრამ დაუშვებელია, გეოპოლიტიკური საფრთხის განხილვა გადაიქცეს საქართველოს აზერბაიჯანელების კოლექტიური ეჭვმიტანილობის საფუძვლად. ხოლო მათ, ვინც დღეს ამ საფრთხეზე საუბრობს, საზოგადოებას უნდა აუხსნან საკუთარი ხელისუფლების პერიოდში მიღებული გადაწყვეტილებებიც!!!ზოგადად, ეს თქვენი პირველი მსგავსი პოსტი არ არის. ბოლო ორი წლის განმავლობაში არაერთი ასეთი პოსტი გქონდათ, რომლებიც დისკრიმინაციული, შეურაცხმყოფელი და უფლებების უხეშად დამრღვევი იყო არამარტო აზერბაიჯანლებზე, არამედ სომხურ თემის მიმართაც. პოლიტიკაში საფრთხის წარმოჩენა ზოგჯერ გამოიყენება საზოგადოებრივი აზრის ფორმირებისთვის. აქ მნიშვნელოვანი ხდება არა მხოლოდ ის, თუ რას ამბობს პოლიტიკოსი, არამედ ისიც, როგორ განსაზღვრავს პრობლემას და ვის უკავშირებს მას.საქართველოს აზერბაიჯანელები, ანუ ქართველი აზერბაიჯანელები, საქართველოს თანასწორუფლებიანი მოქალაქეები არიან და მათი სამშობლო, მათი სახლი საქართველოა!„ჩემო აზერბაიჯანელებო, მიყვარხართ!“ - ამის ორ ენაზე თქმა საკმარისი არ არის!სახელმწიფოს უსაფრთხოების დაცვა მნიშვნელოვანია, მაგრამ რელიგიური იდენტობა თავისთავად საფრთხის მტკიცებულება ვერ იქნება.გირჩევთ, გეყოფათ საქართველოს აზერბაიჯანლებზე თითის შვერა და აქცენტი, ესენი არ არიან პოლიტიკური ელემენტი და ინსტრუმენტი, ისინი არიან საქართველოს მოქალაქეები, არც სავაჭრო ნივთი! მე ვარ საქართველოს მოქალაქე, ეთნიკური და რელიგიური თემიდან, ეს განცხადება მე მივიღო ძალიან პრობლემურად, ამ შემთხვევაში თქვენ და თქვენი პოლიტიკა გამოდის ჩემთვის საფრთხედ!", - წერს სამირა ბაირამოვა.საქართველოს მესამე პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა სოციალურ ქსელში დაწერა, რომ "ირანი, რომელიც ვეღარ ერევა აზერბაიჯანში, აქტიურად ახდენს ქართველი აზერბაიჯანელების რადიკალურ ისლამიზაციას, რაც სასიკვდილო საფრთხეს წარმოადგენს საქართველოს სახელმწიფოებრიობისთვის და ტერიტორიული მთლიანობისთვის. აქაური ისლამისტები საფრთხეს უქმნის როგორც საქართველოს, ასევე აზერბაიჯანს და მთელს რეგიონს". 

"სიმსივნის ყოველი 8 შემთხვევიდან 1 ინფექციური წარმოშობისაა, სამწუხაროა, როცა სიმსივნეების პრევენციის მარტივ შესაძლებლობებს ადამიანები არ იყენებენ"

1790839967

"უხსოვარ დროს, როდესაც სტუდენტი ვიყავი, ლექციაზე ეთერ ბოცვაძემ გვითხრა, დრო მოვა და ძალიან ბევრ სიმსივნეზე აღმოჩნდება, რომ ინფექციები იწვევსო. მაშინ ეს ძალიან უცნაურად მომეჩვენა, თუმცა სადღეისოდ უკვე დადგენილია, რომ სიმსივნის ყოველი 8 შემთხვევიდან 1 ინფექციური წარმოშობისაა (ანუ წელიწადში 2.3 მილიონზე მეტი სიმსივნის დიაგნოზი).ამ ინფექციურ პათოგენებს შორის წამყვანია შემდეგი 5:1. ჰელიკობაქტერია (Helicobacter pylori) - რომელიც იწვევს კუჭის კიბოს და ლიმფომას.2. პაპილომავირუსი (HPV) - სქესობრივი გზით გადამდები ვირუსი, რომელიც იწვევს საშვილოსნოს ყელის, ანუსის, ვულვის, პენისის და ორიგარინგეალურ (პირ-ხახის) კიბოს.3. B ჰეპატიტის ვირუსი (HBV) - იწვევს ღვიძლის ქრონიკულ დაავადებას, რაც შეიძლება გართულდეს ღვიძლის კიბოთი (ჰეპატოცელულარული კარცინომა)4. C ჰეპატიტის ვირუსი (HCV) - იწვევს ღვიძლის ქრონიკულ დაავადებას, რაც შეიძლება გართულდეს ღვიძლის კიბოთი (ჰეპატოცელულარული კარცინომა)5. ეპშტეინ-ბარის ვირუსი (EBV) - რომელსაც შეუძლია გამოიწვიოს ჰოჯკინის ლიმფომა, ბერკიტის ლიმფომა და ცხვირ-ხახის კარცინომა (ეს ფაქტი ზოგჯერ ზედმეტ შფოთვას იწვევს EBV გამოწვეული მონონუკლეოზის დროს. ეს დაავადება მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს, >90% გადატანილი აქვს, თუმცა სიმსივნის რისკი უკიდურესად დაბალ პროცენტშია).ეს ჩამონათვალი სრული არ არის და რამდენიმე სხვა ინფექციური აგენტის სიმსივნეებთან ასოციაციაც დადგენილია, თუმცა მათი სიხშირე ნაკლებია.ეს მიმართულება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მედიცინაში (ანუ ინფექციების და სიმსივნეების ასოციაციების დადგენა), რადგან ინფექციური სიმსივნეები ხშირად შეიძლება მარტივად იქნას თავიდან აცილებული.საკითხის მნიშვნელობაზე ისიც მიუთითებს, რომ ამ მიმართულებით მომუშავე მეცნიერებმა არაერთხელ მოიპოვეს დიდი აღიარება. მაგალითად, მარშალმა და უორენმა 2006 წელს (ჰელიკობაქტერ პილორის აღმოჩენისთვის), ხოლო ჰაუზენმა 2008 წელს (პაპილომავირუსის აღმოჩენისთვის) მიიღეს ნობელის პრემია.განსაკუთრებით სამწუხაროა, როცა სიმსივნეების პრევენციის მარტივ შესაძლებლობებს ადამიანები არ იყენებენ. მაგალითად, B ჰეპატიტი და პაპილომავირუსი და მათთან ასოცირებული სიმსივნეები ვაქცინაციით შეგვიძლია თავიდან ავირიდოთ.P.S. ახლა, ამ პოსტის ქვეშ, ანტივაქსერების დიდი შეკრება და წყევლა-კრულვაა მოსალოდნელი, მაგრამ ფაქტი ჯიუტია და ამას ვერავინ უარყოფს", - წერს ბუწაშვილი.

"ჩემ მიმართ გაჟღერებულ თითოეულ ბინძურ ცილისმწამებლურ ბრალდებასთან დაკავშირებით სამართლებრივ პასუხს მოვითხოვ"

1790777811

"საზოგადოება უკვე წლებია, თვალს ადევნებს კონკრეტული ძალების მხრიდან მადისკრედიტებელ და ცილისმწამებლურ კამპანიას ჩემი და ჩემი ოჯახის მიმართ, პერიოდულად მაბრალებენ ათასგვარ სიბინძურეს, თუმცა, ბოლო პერიოდში, მსგავსი შემთხვევები განსაკუთრებით გახშირდა. მთელი ამ დროის განმავლობაში, მიმაჩნდა, რომ ასეთ აბსურდზე დროის დახარჯვა და რაიმე სერიოზული პასუხის გაცემა არ ღირდა, თუმცა, სოციალურ ქსელებსა და მედიასივრცეში მიმდინარე გამუდმებული უსაფუძვლო თავდასხმები, რომლებიც კარგად დაგეგმილი, კოორდინირებული კამპანიის ნაწილია, ჩემი მხრიდან რეაგირების გარეშე ვეღარ დარჩება. დავრწმუნდი, რომ სიცრუისა და სიბინძურის ნიაღვრის უპასუხოდ დატოვება, იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც აღნიშნულ პროცესს მართავენ, ერთგვარ წამახალისებელ ფაქტორად იქცა.სწორედ ამიტომ მინდა საზოგადოებას ვაცნობო, რომ მივმართე ძალიან მაღალი კომპეტენციის მქონე ადვოკატს, საკუთარი საქმის ნამდვილ პროფესიონალს დავით ასათიანს, რომლის დახმარებითაც, ჩემ მიმართ გაჟღერებულ თითოეულ ბინძურ ცილისმწამებლურ ბრალდებასთან დაკავშირებით სამართლებრივ პასუხს მოვითხოვ.მინდა შეგახსენოთ, რომ ბოლო პერიოდში კონკრეტული მედიასაშუალებები და ასევე კონკრეტული პირები აქტიურად ტირაჟირებენ, თითქოს ე.წ. “ქოლცენტრებს” ვმფარველობ, რიგ ადამიანებს ჩემი მითითებებით აპატიმრებენ, შევდივარ უკანონო გარიგებებში და ა.შ. მსგავს საკითხებზე მხოლოდ კითხვის დასმაც კი საკმარისია, რომ ცილისწამების მცდელობის აშკარა ნიშნები გამოიკვეთოს, თუმცა, ზემოთ აღნიშნული სუბიექტები უფრო შორს მიდიან და ინფორმაციას ჩემი ვითომდა დანაშაულებრივი საქმიანობის შესახებ მტკიცებით ფორმაში ავრცელებენ ისე, რომ ამ აბსურდის დასადასტურებლად ერთი ფაქტიც არავის წარმოუდგენია.ამის ნაცვლად, მყვირალა სათაურებით და დამაინტრიგებელი ტექსტებით გაჯერებულ სიუჟეტებში, დამაჯერებლობის ელფერის შესაქმნელად იყენებენ ე.წ. ინკოგნიტო რესპონდენტებს, ბნელ ოთახში ზურგით მსხდომ გაურკვეველი ვინაობის ადამიანებს, რომლებსაც არანაირი მაიდენტიფიცირებელი ნიშანი არ გააჩნიათ და გაუგებარ ხმოვან მესიჯებს, რომელთა შინაარსის ავთენტურობის დადგენა შეუძლებელია.მიმაჩნია, რომ ამ პირობებში სასამართლოსთვის მიმართვა არა ვინმეს წინააღმდეგ შურისძიება, არამედ ჩემი ღირსებისა და უფლებების დაცვის გზაა. მინდა, ჩემ წინააღმდეგ მიმართულ ცილისმწამებლურ თავდასხმებს სამართლებრივი შეფასება მიეცეს და სასამართლოს მიერ ცილისწამების ფაქტის დადგენის შემთხვევაში, ამ ყველაფრის განმახორციელებელმა პირებმა კანონის შესაბამისად აგონ პასუხი.მე მხოლოდ სამართლიანობას და სიმართლის დადგენას ვითხოვ, მათ შორის იმისთვის, რომ მომავალში არც მე და არც სხვას აღარ მოუწიოს მსგავსი უსამართლობის ატანა", - წერს ბერა ივანიშვილი. 

"არავის დაგვავიწყდება ის დიდი სიხარული, რაც მისმა გაწვრთნილმა გუნდმა მოგვიტანა, ვილი სანიოლი პოლიტიკური კონიუნქტურის მსხვერპლი გახდა"

1790435086

"ქართულ საკლუბო ფეხბურთში დღეს კატასტროფული ვითარებაა და ამაზე პასუხისმგებლობა ფეხბურთის ფედერაციას (ანუ ხელისუფლებას) ეკისრება. ნაკრების უკუსვლაშიც სწორედ მათ მიუძღვით ლომის წილი. ახლა კი მორიგი შეცდომა დაუშვეს: 2028 წლამდე ნაკრები ახალგაზრდა ქართველი მწვრთნელს ჩააბარეს.რამაზ სვანაძე კარგი მწვრთნელია. მან 21-წლამდელთა ნაკრებში მუშაობას კარგად გაართვა თავი, მაგრამ ეს საკმარისი არ არის. ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი, პირველ რიგში, ავტორიტეტი უნდა იყოს.ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია საქართველოს ნაკრების შემთხვევაში, სადაც ფეხბურთელების თითქმის ასი პროცენტი უცხოეთში თამაშობს და ყოველდღიურად გამოცდილი, მკაცრი და ავტორიტეტული მწვრთნელების ხელმძღვანელობის ქვეშ იმყოფება. ასეთ გარემოში ეროვნული ნაკრების მწვრთნელს მხოლოდ ტაქტიკური ცოდნა არ ეყოფა - მას პიროვნული წონა და დამოუკიდებლობაც უნდა ჰქონდეს.ქართველ, თანაც ახალგაზრდა მწვრთნელს, რომელიც ამ ქოცური ცხოვრების ნაწილია და მთლიანად დამოკიდებულია ფეხბურთის ფედერაციაზე და იმ პოლიტიკურ ატმოსფეროზე, რაც ქვეყანაშია, მუშაობა ძალიან გაუჭირდება. მით უმეტეს მაშინ, როდესაც პოლიტიკური ცენზურა ფეხბურთელებამდეც აღწევს და მათ სოციალურ ქსელებში გამოქვეყნებულ პოსტებსაც კი უკონტროლებენ (უკვე აღარ აქვეყნებენ, მოათვინიერეს).ვილი სანიოლისგან განსხვავებით, სვანაძეს პირველი სერიოზული ფეხის დაცდენისთანავე მოხსნიან და ყველაფერი თავიდან დაიწყება.რა უნდა გაკეთებულიყო?სვანაძეს ეს ციკლი უნდა ჩაემთავრებინა. ამ ეტაპზე მისი მთავარი ამოცანა B დივიზიონში დარჩენა უნდა ყოფილიყო. ახლა კი ჩვენ გავარდნის მთავარი კანდიდატი ვართ. ზედა ლიგაში გადასვლის შანსი არც აქამდე იყო მაღალი, ახლა კი, პრაქტიკულად, ნულის ტოლია. შემდეგი ევროპის და მსოფლიო ჩემპიონატების შესარჩევი ციკლი კი თუნდაც საშუალო დონის, მაგრამ გამოცდილი უცხოელი მწვრთნელით უნდა დაგვეწყო.ვილი სანიოლი უმაღლესი დონის ფეხბურთელი იყო, მაგრამ მწვრთნელობა, ფაქტობრივად, ჩვენს ნაკრებში ისწავლა. ჩვენ კი ახლა გვჭირდება მწვრთნელი, რომელსაც დიდი საკლუბო გამოცდილება ექნება და რომელმაც იცის, როგორ მართოს მაღალი დონის ფეხბურთელებით დაკომპლექტებული გუნდი.სხვათა შორის, ერთი მნიშვნელოვანი კითხვა რჩება: ვინ გადააყენა სანიოლი? ფედერაციამ? არა. გადადგა? არა. მისი მატჩისშემდგომი ინტერვიუდანაც ჩანდა, რომ წასვლას არ აპირებდა.სანიოლი ხალხმა, გულშემატკივარმა გადააყენა. ფედერაცია იძულებული გახდა, ამ რეალობას დამორჩილებოდა.და ამაშიც არის მისი დანაშაული: ეს ციკლი ახალი მწვრთნელით უნდა დაწყებულიყო. ამის გაკეთება მაშინვე ვერ გაბედეს და ახლა კიდევ ერთი ექსპერიმენტი დაიწყეს.ვილი სანიოლს წარმატებას ვუსურვებ. არავის დაგვავიწყდება ის დიდი სიხარული, რაც მისმა გაწვრთნილმა გუნდმა მოგვიტანა.ვილი სანიოლი პოლიტიკური კონიუნქტურის მსხვერპლი გახდა. აითქვიფა იმ ქოცურ გარემოში, რომელმაც ფეხბურთელებს სილაღე, სითამამე და დამოუკიდებლობა წაართვა და ფულზე და გარემოებებზე დამოკიდებული გახადა - მათ შორის ივანიშვილის მიერ გამოყოფილ 30 მილიონ ლარზეც.ეს გარემო არსად გამქრალა.სწორედ ამიტომ იყო უცხოელი მწვრთნელი საჭირო - თუნდაც იმიტომ, რომ ის ამ გარემოს ნაწილი არ იქნებოდა. მას ექნებოდა მეტი დამოუკიდებლობა და ნაკლები მიზეზი იმისთვის, რომ იგივე შეცდომები გაემეორებინა.საბოლოოდ, როგორც ყოველთვის, გამოსავლის ძიება ისევ უცხოელ მწვრთნელში დაიწყება. მერამდენედ? აი, ეს არის მთავარი კითხვა", - წერს გორიციძე.